Noah POV.

Wanneer Tim is overgebracht naar de operatiezaal zet ik mij op een stoel in de wachtkamer en mijn vaders komen naast mij zitten. "Ben je okay?" Vraagt papa Tom en ik schud mijn hoofd.

"Wat als er iets misgaat?" Vraag ik.

"Het komt goed jongen, okay?" Zegt papa Tom en ik knik langzaam en mijn vaders leggen allebei een arm om mij heen.

"Maar ze zagen z'n schedel open. Ik vind dat zo eng idee en dan is hij nog wakker ook," zeg ik.

"Hij voelt er niks van. Daar gaat het om. Dat hij wakker moet blijven is alleen maar goed, anders kan er meer misgaan dan nu," zegt papa Bill nu.

"Ja, jullie hebben gelijk," zeg ik zachtjes. Tim maakte zichzelf al zorgen genoeg, dus tegenover hem heb ik niks laten merken, maar ik weet dat ik dat bij mijn vaders wel kan doen.



Wanneer er een aantal uur voorbij zijn gegaan komt de dokter eindelijk naar ons toe en ik ben de eerste die opstaat. "Is Tim okay?" Vraag ik gelijk.

"De operatie is geslaagd," zegt hij en uit een opwelling geef ik de dokter een stevige knuffel. Ik ben gewoon zo dankbaar.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Ik snap Noah wel
    Gelukkig is het goed gekomen
    Nu moet die alleen lang herstellen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen