❂ Pandora Lovegood ❂
green dress • black heels • silver necklace with a P


[/quote]

De stem van Pandora haar moeder verbrak de magische stilte die er tussen Zaheer en haar rustte. Uit reflex bracht ze opnieuw haar hand over Zaheer zijn mond heen. Met grote ogen keek ze hem aan. Ze hoopte maar dat Zaheer de hint begreep en niets zou zeggen. Hun avontuur mocht van haar nog wel even voortduren.
De achterdeur ging open en daarna weer dicht. Ze waren weer alleen.
“Ik denk dat we moeten gaan.” Pandora duwde zichzelf omhoog en haalde haar hand van Zaheer zijn mond af zodat hij weer kon spreken.
“Waar gaan we heen?” Vroeg hij, waarna ook hij zich overheid duwde.
De ruimte tussen hun gezichten was voor de zoveelste keer die avond minimaal.
      “Je bent knap vanavond.” zei Pandora. Ze had geen enkele reden om die gedachte voor zich te houden. Iets aan Zaheer zijn gezicht was anders dan hoe ze hem gewend was te zien. Alsof hij voor het eerst ontdekt had hoe hij zijn spieren kon laten ontspannen. Alles was zachter en warmer.
Zaheer lachte zijn perfect witte tanden bloot. “Alleen vanavond?” vroeg hij, overdreven gekwetst. “Jij mag er vanavond zelf ook wel wezen,” en zijn ogen gleden alweer over haar lichaam heen. “Vooral die trui staat je erg goed.”
Pandora ging niet op die opmerking in of op zijn dwalende ogen. Ze legde haar hand op Zaheer zijn wang en keek hem in zijn ogen aan. “Ja, alleen vanavond.” zei ze serieus. “Vanavond zie ik je pas voor het eerst écht.” Pandora wist niet goed wat het was dat ze voelde toen ze in de groene ogen van Zaheer keek. Ze wilde hem kussen, hem beschermen, hem voor zichzelf houden. Maar het enige wat ze kon doen, was samen met hem plezier maken.
“Kom, we gaan.”
      Pandora stond op en liep naar het dakraam dat ze eerder die avond had geopend voor Ashley. Ze was de jongen helemaal vergeten en hoopte maar dat hij er nog niet was. Vluchtig wierp ze een blik naar binnen, maar haar beste vriend was nog nergens te bekennen.
“Ik kan niet zo gekleed op pad.” liet ze Zaheer weten toen hij haar gevolgd was. Bij haar kast ontdeed ze zichzelf van Zaheer zijn trui en hing hem op een hanger in haar kast. Zonder gene verkleedde ze zich in het bijzijn van de jonge Slytherin. De trui verruilde ze voor een groen jurkje en daarna keek ze Zaheer weer aan.
      “Draag jij dit?” Vroeg ze hem. “Ik heb niets voor jou, maar Max z’n kamer is beneden.” stelde ze voor. “Maar je kunt ook zo. Je ziet er goed uit.” Het was eerder een constatering, dan een compliment.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen