Bill POV.

Ik heb een half uur met Gretha in de lobby gezeten en zodra ik Nicole zie vertrekken lopen Gretha en ik weer naar boven en ik klop op de deur en Tom doet de deur open. "Je ziet er weer beter uit," zeg ik zachtjes.

"Jij niet," zegt Tom en hij kijkt mij wat onderzoekend aan.

"Oh, ehm, ja," zeg ik zachtjes en Tom pakt voorzichtig mijn handen vast.

"Zullen we even naar de badkamer?" Vraagt hij en ik knik langzaam, waarna we de badkamer ingaan. Blijkbaar is het Nicole wel gelukt om Tom helemaal te kalmeren, of het waren de kinderen. Ik was er natuurlijk niet bij.

"Volgens mij ben je jaloers," zegt Tom.

"Ik denk dat ik daar nooit meer vanaf ga komen," zeg ik eerlijk en een traan loopt over mijn wang.

"Misschien is het maar beter zo dat ik de baby van mij en Samantha niet in mijn leven krijg," zegt Tom zachtjes.

"Dat moet je niet zeggen. Net was je daarover nog hartstikke overstuur," zeg ik.

"Het was een combinatie van dat jij weer kwaad was vertrokken en toen kwam dat berichtje binnen. Op dat moment werd het mij allemaal even teveel," zegt Tom en ik leg mijn hoofd op zijn schouder.

"Ik wil niet dat we elkaar ongelukkig blijven maken," zegt Tom zachtjes en ik kijk hem even aan.

"Dus dan is het voorgoed voorbij tussen ons?" Vraag ik onzeker.

"Is dat wat je wilt?" Vraagt Tom en ik schud langzaam met mijn hoofd, ook al zijn er ook twijfels. Heel veel twijfels.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Misschien beter dat ze wel weer meer praten met elkaar zoals nu

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen