Tom POV.

Wanneer de koffers binnen zijn legt Bill z'n armen om mij heen. "Het komt goed met ons, toch?" Vraagt Bill.

"Voor de volle 100%," zeg ik, want ik heb er echt vertrouwen in. Het loopt alweer goed tussen ons en ik weet zeker dat het alleen maar weer beter kan worden. De ruzies die er soms bij horen overleven we ook wel weer.

"Papa, knuffel!" Roept Tymen en ik til hem op. Over koffers doet Bill moeilijk, maar onze zoon mag ik gelukkig nog wel van hem tillen.

"Knuffel maar goed met je andere papa, want na het eten ga jij je bedje in," zegt Bill en Tymen kijkt Bill aan.

"Bij papa blijven," zegt Tymen en hij grijpt mij steviger vast.

"Ik blij dan bij je tot je slaapt, goed? En als je wakker bent zie je mij ook weer snel," zeg ik en Tymen knikt langzaam.

"En van jou moest ik ervoor zorgen dat Gretha minder afhankelijk werd van mij," zegt Bill met z'n armen over elkaar.

"Ik denk dat ik nu pas begrijp hoe het is," zeg ik zachtjes en Bill lacht even.

"Maar dan klaag je ook nooit meer over hoe ik het met Gretha doe, ja?" Waarschuwt Bill en ik knik braaf. Ik heb nu geen reden meer om niet naar hem te luisteren.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha. Dit word leuk

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen