Bill POV.

Ik ben inmiddels zes maanden zwanger en echt heel erg vermoeid. "Ben je okay schat?" Vraagt Tom, die z'n handen op mijn buik laat rusten.

"Ja, vooral moe. De dokter komt vanmiddag weer alles controleren," zeg ik zachtjes.

"Sorry dat ik er tijdens die momenten nooit bij ben," zegt Tom zachtjes.

"Ik ben niet alleen. Devon is er wel. Er is gewoon geen manier om ervoor te zorgen dat je er wel bij kunt zijn," zeg ik.

"Die is er wel en ik heb het geregeld. Okay, jullie kunnen elkaars hand niet vasthouden, maar ik heb Tom aangesteld om voor jou te zorgen wanneer ik er niet ben, en wat is dan handig? Om van de dokter precies te horen hoe het ervoor staat," zegt Devon.

"Meen je dit?" Vraag ik verbaasd.

"En of ik het meen. Ik dacht er ook aan om Tom zodra de baby er is ons kindermeisje te laten zijn, of nja, jongen dan, maar je snapt me," zegt Devon en ik kijk even naar Tom.

"Het is fijn dat je zo erg meedenkt," zegt Tom.

"Dat is geen probleem. Ik ga nu even de tuin in. Als iemand vraagt waarom jullie hier alleen waren, zeg dan dat je Tom nog wou vertellen welke meubels je in de babykamer wilt," zegt Devon met een knipoog waarna hij de kamer verlaat.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Go Devon!!!
    Hij zorgt beter voor Tom en Bill als de koningin!!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen