Bill POV.

Wanneer ik na wat zoek en speurwerk eindelijk nog een magazijn heb gevonden stuur ik er een e-mail uit. Dan kan ik hopelijk komende week een kijkje nemen en dan is dit probleem ook opgelost. Ik moet dan wel niet veel meer gaan uitgroeien, want ik wil ook niet alle magazijnen in beslag nemen. Dat is lullig voor andere bedrijven. Misschien ben ik de enige die zich daar zorgen over maak, maar het is voor mij wel een dingetje. Ik wil niet dat andere bedrijven hun producten nergens kunnen opslaan, waardoor ze langere verzendtijden moeten hanteren. Als mensen iets nodig hebben kiezen ze toch voor de optie die het snelste in huis kan zijn.

"Ik ga weer naar huis," zeg ik tegen mijn werknemer.

"Dank u dat u wou komen," zegt hij en ik knik even.

"Geen probleem. Als een werknemer om mijn hulp vraagt sta ik altijd klaar," zeg ik en mijn werknemer knikt waarna ik naar huis ga.



Eenmaal thuis zit Tom nog televisie te kijken en ik zet mij naast hem neer. "Dus het viel nog mee hoe laat het is geworden?" Vraagt Tom.

"Ja, ik kon nu toch niet veel doen. Telefoontjes plegen kan in de avond niet meer," zeg ik en Tom geeft mij een zoen.

"Ik ben echt trots op je," zegt hij.

"Dan zal je nog trotster worden wanneer ik zeg dat we weer een stapje gaan uitbreiden," zeg ik met een glimlach.

"Trotser kan niet," zegt Tom en hij geeft mij een zoen waarna ik de televisie uitzet.

"We hebben nog een half uurtje voordat we moeten slapen," fluister ik tegen z'n lippen en Tom glimlacht even naar mij.

"Ik weet al wat je van plan bent. Laten we ons terugtrekken in onze slaapkamer," zegt Tom waarna we samen naar boven lopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw te lief
    Anders een eigen pand regelen xP

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen