Ik loop de les in van meneer Janssen binnen en zie dat de tafel waar Vincent aan hoor te zitten leeg is. Stiekem ben ik opgelucht want ik had me er al op voorbereid om naast Phoebe te gaan zitten, maar ook dat hoeft gelukkig niet. Ik moest me vanmorgen er echt even aan toe zetten om met haar te gaan zoenen. Maar toen ik Vincent zag was ik zo bang dat iemand iets zou merken dat ik geen andere keus had. Gister toen ik eindelijk in slaap viel kwam hij nog in mijn dromen voor. Ik werd wakker met een natte plek in mn onderbroek.
Vanmorgen kreeg ik ook geen hap door mijn keel en de training ging ook slecht.

Dylan komt naast mij zitten. 'Jij was wel heel slecht bezig vanochtend.' 'Ik weet het.' 'Als je zaterdag zo speelt kun je het wel vergeten dat wij winnen en voor jou persoonlijk is het ook niet postief.' 'mm ja.' mok ik. 'Doe er dan wat aan! Je speelde echt als een mietje.' Ik kijk hem boos aan, als mijn blik hem kon doden lag hij nu op de grond. 'Joh doe rustig gast!.' Ik knijp mijn hand tot vuist en tel tot 10.

De rest van de les heb ik niet opgelet en Dylan genegeerd. Op het moment maak ik niet echt vrienden. Maar het voelt alsof ik op het moment geen grip heb op mijn eigen leven. Na de bel sjok ik achter mijn vrienden aan. Phoebe pakt mn hand en trekt mij een gangetje in. 'Zullen we nog even verder waar we vanochtend gebleven waren.' Haar hand glijdt in mn broek. Het liefst ren ik hard weg maar mijn jonge heer denkt daar anders over. Waarom!! Ze gaat verder met haar hand naar beneden als ik in mijn ooghoek Vincent de school weer binnen komen lopen. Ik duw Phoebe weg. Zo hard dat ze bijna op de grond valt. 'Lul! Wat heb jij!' Huilend loopt ze weg. Verschrikt kijkt Vincent me recht in de ogen aan.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen