Bill POV.

"Bill, zijn we een echt powerkoppel?" Vraagt Tom ineens en ik glimlach even.

"Dat zijn we zeker," zeg ik zachtjes, terwijl ik zachtjes over Bill z'n hand blijf strelen.

"Wat is er?" Vraagt Tom zachtjes.

"Er is iets wat je zou moeten weten," zeg ik zachtjes.

"Okay, ik ben benieuwd," zegt Tom en ik zucht even.

"Ik moet het voorzichtig brengen, maar ik heb geen flauw idee hoe ik dit voorzichtig moet brengen," zeg ik met een zucht.

"Zal ik raden? Dan hoef jij het nieuws niet te brengen," zegt Tom en ik lach even.

"Je raad het toch nooit, maar ga je gang," zeg ik.

"We hebben twee honden en vijf katten," begint Tom en ik lach even.

"Dat had ik je zo durven vertellen hoor," zeg ik en Tom lacht ook even.

"Ben ik nog steeds zo'n dierenvriend?" Vraagt Tom en ik lach even.

"Dat ben je zeker, maar op dit moment hebben we geen huisdieren meer," zeg ik en Tom knikt even.

"We hebben kinderen," raad hij dan en ik knik even.

"Twee jongens en een meisje. De jongens zijn zes en onze dochter is nog een baby, wel al een wat grotere baby hoor," zeg ik dan en ik zie Tom glimlachen. Hoe kan hij zo ontspannen zijn? Is het niet meestal zo dat degene met geheugenverlies het ook zwaar heeft? Bij Tom merk ik daar op dit moment niet veel van.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hij is zijn geheugen. Kwijt
    Niet zijn gevoelens

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen