Tom POV.

Wanneer ik weer bij Bill z'n huis ben druk ik op de bel en niet veel later doet Bill met Pier in z'n armen de deur open. "Ik had jou niet meer verwacht," zegt Bill verbaasd.

"Ik mistte jou gewoon al," zeg ik en ik geef Bill een zoen. "En Pier ook natuurlijk," zeg ik en Bill glimlacht even.

"Wij mistten jou ook," zegt Bill en ik glimlach naar hem. Ik voel mij bij Bill en Pier echt thuis. Ik weet dat het te vroeg is om te gaan samenwonen, maar veel tijd met elkaar doorbrengen en bij hem slapen kan makkelijk. "Ik ga Pier even in z'n bedje leggen," zegt Bill en ik knik en ik kijk met een glimlach toe hoe Bill met Pier naar boven loopt.



De volgende dag gaat de bel al vrij op tijd en ik loop maar naar de deur. "Jax, je bent echt gekomen," zeg ik en Jax knikt.

"Het is tijd," zegt hij en ik knik.

"Ik ben trots op je," zeg ik en ik geef Jax een knuffel waarna ik Jax meeneem naar de woonkamer. "Kijk, dat is nu Pier," zeg ik.

"Mag ik hem even vasthouden?" Vraagt Jax dan en ik zie Bill twijfelen.

"Hij laat Pier echt niet vallen. Hij kon Alicia ook vasthouden en toen was hij een stuk jonger," zeg ik en Bill knikt waarna ik Pier van Bill overpak om hem daarna aan Jax te geven.

"Voorzichtig," zegt Bill, die opstaat.

"Het gaat goed schat," zeg ik en ik leg mijn arm om Bill heen, die dan maar langzaam knikt en z'n hoofd op mijn schouder laat rusten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap Bill wel

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen