Bill POV.

Wanneer we in het vliegtuig zitten houd ik Tom z'n hand vast. "Mijn moeder is zo'n steun voor mij geweest," zeg ik zachtjes.

"Ik weet het schat," zegt Tom en ik bijt in mijn lip. "Ik ben bij je," zegt Tom en ik knik langzaam terwijl Tom liefdevol over mijn rug wrijft.

"Oh shit. We hebben de opvang en ons werk nog niks laten horen. Straks zitten we zonder baan," zeg ik en Tom kijkt mij aan.

"Jij hebt nog verlof schat. En ik heb mijn baas een berichtje gestuurd en ook de leidster van de opvang heb ik een voicemail ingesproken. Iedereen die ervan moet weten weet ervan," zegt Tom en ik knik begrijpend. Tom kan gelukkig nog helder nadenken, maar het gaat dan ook niet om zijn moeder. "Kom eens," zegt Tom waarna ik mij dicht tegen tegen hem aanzet.

"Waarom moet de vlucht nu zo lang duren?" Vraag ik zachtjes.

"Dat is nu eenmaal zo schat," zegt Tom zachtjes, waarna ik maar een kus op z'n wang druk. Hij moet nu niet denken dat ik spijt heb dat ik naar Florida ben verhuisd.



Wanneer we eenmaal geland zijn kijk ik op mijn telefoon. "Mijn moeder is drie uur geleden overleden," zeg ik zachtjes en Tom geeft mij een zoen.

"Kom, we gaan op zoek naar je vader," zegt Tom zachtjes en ik knik langzaam. Zonder Tom was ik op dit moment nergens.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh nee:(
    Arme Bill

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen