Bill POV.

"Voor je kinderen heb je veel over schat," zegt Tom.

"Maar honderd euro?" Vraag ik.

"Misschien was dat iets te gek, maar ik heb het van mijn eigen spaargeld betaald. Jij gaat het niet merken in je portomonaie," zegt Tom en ik knik dan maar, waarna ik toekijk hoe de kinderen bezig zijn met koekjes, en terwijl Perry vooral prinsessenkoekjes maakt, gebruiken zijn klasgenoten vooral de vormpjes om actiefiguren te maken.

"Mij is het nog steeds een raadsel waarom Perry z'n zussen hier niet wou," zeg ik, en daarnaast ook waarom hij allemaal jongens heeft uigenodigd die duidelijk van actiefiguren houden en niet van prinsessen. Perry snapt toch wel dat je raakvlakken met iemand moet hebben om echt goed bevriend te kunnen raken? "Hij praat ook amper met de andere jongens," zeg ik zachtjes.

"Maar hij is wel weer heel vrolijk," zegt Tom en ik knik even. Dat dan weer wel, dus het zal wel goed zijn.



Aan het einde van de dag brengt Tom de jongens thuis, terwijl ik met Perry vast naar huis ga, want Tom brengt de jongens makkelijker thuis als Perry niet mee is. "Volgend jaar weer," zegt Perry met een glimlach.

"Maar dan doen we weer wat anders. Zo wordt jouw verjaardig nooit voorspelbaar," zeg ik en Perry knikt vrolijk.

"Ik kan niet wachten," zegt Perry en ik glimlach even en zodra de meiden ook thuis zijn is het tijd voor de kinderen om naar bed te gaan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Het is geslaagd als nog wat Perry is blij

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen