Tom POV.

"Kijk, daar is de kleine man," zeg ik en ik kijk even goed. "Alles ziet er goed uit," zeg ik.

"Dat is een opluchting," zegt ze en ik knik begrijpend, waarna we naar het hartje gaan luisteren. "Dat is een goede hartslag, toch?" Vraagt de vrouw onzeker.

"De hartslag is perfect, maakt u zich geen zorgen. Het is nog altijd een gezonde jongen die je draagt," zeg ik en de vrouw knikt opgelucht.

"Dank u wel. Ik maakte mij wat zorgen met een andere verloskundige, maar u bent echt vriendelijk," zegt ze en ik knik.

"Dank u wel voor het compliment," zeg ik en de vrouw knikt en niet veel later kan ze vertrekken.



Wanneer ik weer thuis ben loop ik gelijk naar Bill toe en neem hem in mijn armen. "Sorry dat ik er niet was terwijl je het moeilijk had," zeg ik zachtjes tegen hem.

"Het is al okay. Ik snap het," zegt Bill zachtjes. "Het telefoontje hielp al veel. Dank je dat je opnam," zegt hij.

"Dat kon nog net," zeg ik en ik druk een kus op Bill z'n wang. "We gaan het zo snel mogelijk rondmaken. Ik heb in mijn pauze op het werk zelfs al telefoontjes gepleegd," zeg ik en Bill knikt dankbaar waarna ik hem een zoen geef om daarna Celine te verrassen in haar kamertje, tenminste, als ze de voordeur niet heeft gehoord.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Zo zijn een super team

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen