Ik had dit toch wel iets anders voor me gezien. Ik kijk Brian aan. Wat is hij toch knap. En ik wil niet terug in de kast maar wil hem ook niet verliezen. Niet nu ik hem net heb. Brian kijkt met diep in mijn ogen terug aan en ik merk dat we de wereld om ons heen aan het vergeten zijn. Ik schuif iets dichter naar hem toe. 'Please get a room' de spanning tussen ons is dus blijkbaar goed te voelen. 'Misschien moeten jullie maar gaan.' Zegt Brian tegen z'n vrienden zonder mijn ogen los te laten. 'Jullie durven wel!.' Grinnikt Levi. 'Ik app Anne zo wel even voor je.' 'Kom we gaan Dylan' Levi trekt Dylan mee de kamer uit. Zodra ze de kamer uit zijn stort ik me op Brian. We vallen achter over op de bank en zoenen elkaar innig .

Opeens proeven zijn lippen een beetje zout. Ik laat zijn lippen los en keek hem aan. Een traan rolt over zn wang. 'Wat is er?' En ik kijk hem onderzoekend aan. 'Ik was zo bang dat je weg zou lopen' ik wacht even met antwoorden. 'Heel eerlijk moest ik er ook even over nadenken. Ik heb veel moeite gedaan om uit de kast te komen.' Ik stop even en druk een kusje op zijn wang. 'En ik kan niet van jou verwachten dat je er maar meteen open over bent.' 'Dankje' fluistert hij en kijkt me aan. Hij buigt zich voorover en begint mij innig te zoenen. Hij trekt mijn shirt uit en probeert mijn broek uit te trekken. Mijn knoop wil niet los en we schieten in de lach. Ik en help hem om m'n broek uit te trekken. Inmiddels lig ik alleen nog met mijn bokser op de bank. Maar ook deze wil Brian uittrekken. Ik kijk hem onderzoekend aan. Wat gaat hij doen. Brian gaat op zijn hurken voor mij zitten en trekt langzaam mij boxer naar beneden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen