Dennis pov:

Ik hielp de laatste tijd Rosa met de pas de deux. Tijdens het liften was vrij licht. Met spitsen deed ze de arabesque.
Ik had haar in de bruine ogen gestaard, allen het gevoel die ik eerst had was vervaagd.
Ze zoende me later die dag.
Ik leek er alleen niks van te voelen. De fonkeling en passie was er niet meer die ik eerst voor haar voelde.
Sinds een paar dagen was Jaela weer op school aanwezig. Mijn zorgen en de twijfels over haar werden groter dat ik op een gegeven moment niks van mezelf liet horen. Dat was opzicht beter ook, alleen drongen de gevoelens plots weer op.

Ik liep achter Rosa aan uit de dansstudio.

Ik zuchtte.

Ze draaide zich naar me om. 'Dennis, liefje. Je bent erg stil. Is er iets?'
'Ja, ik zat er lang over na te denken.'
Ik kon de blik in haar ogen al zien. 'Wil je het uitmaken?'
Dat was ik ook echt van plan. Ik wilde alleen geen hartenbreker zijn.
'Ik denk dat ik een pauze wil nemen van onze relatie.'
'Je wilt het uitmaken?' De tranen staan haar in de ogen.
'Nee, dat bedoel ik niet. Ik wil even afstand nemen van onze relatie. Dat is het.'
'Het komt zeker...'
'Jaela, of wie dan ook heeft er niks mee te maken. Ik heb te veel aan me hoofd, Rosa. Ik wil gewoon even een pauze hebben tussen ons.'
Ze knikte. Alleen haar ogen stonden erg bedroef. 'Oké, ik begrijp het. Maar je helpt me toch wel met de pas de deux?'
'Ja, altijd.'

Jaela pov:

'Het is fijn dat je genoten hebt van de film,' zei Sebastiaan in zijn kamer.
Voor de kerstvakantie had hij het gedeeld met één of ander jongen die het na de vakantie niet gehaald had.
En maar denken dat de kamer van de meeste jongens erg slordig was.
Vergeleken met de slaapkamer van Jake, Tobias en mijn broers was deze kamer erg veel nette en gestructureerd. De boeken zaten netjes op zijn bureau. Er niks van een kleding stuk op de grond of op een stoel. En het rook hier ook niet eens naar jongens meur.
Sebastiaan had het nachtlampje op zijn nachtkastje aangedaan en het platte televisiescherm uit gedaan.
'De film was best wel hilarisch.' Ik lachte me echt kapot door bepaalde scènes van de film.
'Dat is een typische Nollywood film.'
Het was best wel leuk om met Sebastiaan een Nigeriaanse film te kijken.
Party planner heette de film, geloof ik.
'De meeste Nollywood films die ik ken heeft humor.' Er verscheen een glimlach op zijn gezicht. 'Ik ben zelf ook benieuwd naar de films uit jouw land.'
'Ik ken om eerlijk te zijn niet veel Oostenrijkse films.'
Dat was ook niet vreemd. Ik verhuisde met mijn vader en broers rond mijn zevende naar Canada.
'En nee, "sound of music" is geen Oostenrijkse film, ook al speelt het wel in Oostenrijk af.'
'Daar dacht ik ook al. Ik vond het al vreemd dat er Amerikaanse acteurs in speelde.'
Daar dacht ik als kind ook van.
'Ik denk dat ik maar weer ga.' Het was al bijna negen uur.
Ik nam afscheid van Sebastiaan en liep naar de richting van mijn slaapkamer.
Ik kwam Jake tegen op de gang.
Hij gaf me geen blik waardig.
'Jake.'
Hij negeerde me echt. Hij had de laatste tijd niet eens de behoefte om het duet te gaan oefenen. We hadden nog meer dan twee weken de tijd.
Ik ging op hem af. 'Jake, wat ik in het ziekenhuis gezegd hebt, het spijt me.'
Hij draaide zich om. 'Ik begrijp nog steeds niet dat je dan nog met mij als partner wilt tijdens dans. Ik ben volgens jou te gevaarlijk.'
'Ik weet dat ik je daarmee gekwetst hebt, het spijt me, oké.'
'Dat is je geraden ook. Ik wil alsnog die duet doen. Ga maar nu weer je heen moet, ik wil even alleen gelaten worden.'
'Oké, top. Zie ik je dan morgen?'
'Ik zie wel, Jae.'
De rest van de dagen had ik nog met de Duet van Jake kunnen werken. Ik werd alleen heel soms sneller vermoeid.
'Wat is er telkens gedoe met die goeie vrijdag avond?' vroeg Marley aan tafel tijdens lunch.
Ik keek de andere weer aan. Zelf Dennis kwam bij ons zitten.
'Moet je niet naar jouw vriendin?'
'Het is ondertussen niks tussen ons gekomen?'
Mijn hart maakte een sprongetje. Bedoelde hij daarmee dat het uit is tussen hem en Rosa? Dat kon ik in ieder geval wel bij voorstellen.
Ik prikte met mijn vork in de aardappelsalade. Mijn eetlust begon plots minder te zijn.
Na een lange tijd had ik weer mijn spitsen aan. Het nieuwe liedje van The Sweet Little Salt Lovers speelde via mijn mobiel. Ik was helemaal weg van hun nieuwe liedjes, vooral die ik op dit moment luisterde.
Ik rekte en strekte me voordat ik weer paar spitsoefeningen ging doen.
Ik deed weer een dubbelen pirouette. Als volg een drie dubbelen pirouette.
Het lukte me nog steeds na die weken niet geoefend te hebben.
De deur via de grote spiegels was open.
Had ik het dan niet dicht gedaan?
Ik leek via de spiegels ook iemand op te merken. Ik richtte mijn blik naar diegene.
Dennis kwam de dansstudio in.
'Ook goed dat je geen achtstand hebt gelopen na die paar ellendige weken.'
'Zeg dat wel.'
Er viel een korte ongemakkelijke stilte.
'Als er iets is. Ik kan je daarbij helpen.'
Ik hield mijn schouders op.
Met was kon hij me dan nog meer helpen. De theorielessen gingen bij mij goed. Ik had gemiddeld geen onvoldoendes gehaald. En sinds de paar weken had hij me geen bijles gegeven voor Frans of wiskunde. Hoewel het voor Frans nog wel handig zou zijn.

'Ik denk dat ik maar moet gaan,' zei ik. Ik wilde me ook meteen omdraaiden om mijn mobiel en tas te pakken.
'Jae, wacht.' Hij pakte mijn arm. 'Ik wil alleen weten dat ik gevoelens voor begint te krijgen.'
Mijn hart maakte een sprongetje. 'Echt?'
'Ja, en ik heb je de weken dat je niet hier bent gemist.'
'Heb je het daarom het uitgemaakt met haar?'

Hij ging met zijn hand over zijn blonde haren. 'Het is nogal ingewikkeld tussen ons. En ik help haar alleen nog met dans en wiskunde.'
Ik begreep het. Die twee gingen gewoon als vrienden door.
'En Jaela.' Hij nam een stap naar voren. Zijn blauwe ogen fonkelen door de verlichtingen van de dansstudio. 'Tijdens het gemaskerde feest.' Hij zuchtte kort en ging weer verder met zijn woord. 'Toen ik jou op een gegeven moment zoende had ik daarna het vermoedde dat jij het was.' Hij streelde mijn wang. 'Ik heb de hele tijd aan jou lopen denken dat ik zelf in de war was voor wie ik het meest voelde.'
Zijn andere hand lag opeens op mijn onderrug. Hij trok me naar zich toe. Zijn lippen kwamen op de mijne.
De kriebels overspoelde.
Hij heeft weer zoveel bij me los gemaakt dat een kreun mijn mond verliet tijdens het zoenen.
Mijn benen leken wel heel slap. En elke aanraking tussen ons voelde als meer intense kriebels.
Ik leek vanbinnen te exploderen. Ik kon aan niks anders denken dan aan dit moment met ons twee.
Hij beëindigt de zoen.
Ik kon hem alleen nog kort in zijn ogen staren.

Marley was zo vriendelijk geweest om mij een witte jurk te laten lenen. Het was haar een maat of twee te groot. Het liefst draag ik broeken. Ik was zelf van plan om er een te dragen. Maar waarom ook niet?

Marley raadde me echt aan om zo formeel mogelijk gekleed te zijn.
Goeie vrijdag in de avonden was het hier blijkbaar een gewoonte om er een chic gelegenheid van te maken. Een soort van feestje dat vanaf zeven uur begon, en waar de rijk ouders aanwezig waren. Ik had niet echt de behoefte te gaan.
Ik twijfelde zelf heel erg.
De witte jurk bij de spiegel straalde iets van onschuld en bescheidenheid uit, vooral door die glinsteringen. Waarschijnlijk een dure merk jurk. Het was niet alleen dat. De lipgloss van Marley die ik mocht hebben gaf ook iets van bescheidenheid uit.

'Je kan ook later gaan,' stelde Marley voor. 'Ik ken zulke chic feestjes. Het stelt niet echt veel voor, hoor.' Ze wierp me een vriendelijke warm blik toe.
Ik keek mezelf weer in de spiegel.
Paar donkerbruine plukken hingen als golven over mijn schouders. Ik leek hier echt anders. Lag het aan mij of zag ik eruit als de jongere versie van mijn moeder?
In ieder geval uit een van de foto's van mijn moeders tienerjaren. We leken dezelfde overeenkomsten te hebben. Ook donkerbruin haar. Dezelfde kleur ogen, alleen had ze een pony en geen sproeten. Er drong iets tot me door. Was dat de reden dat mijn grootouders weigeren me van deze school weg te gaan? Echt na alles wat er gebeurd was? Daar vroeg ik me echt af.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen