Bill POV.

"Okay, Raphaël mag bij ons komen wonen," zeg ik dan tegen Tom en hij glimlacht naar mij.

"Dank je," zegt hij en ik knik.

"Maar je moet mij beloven dat je nu niet onzeker gaat worden over je werk. Je bent een verloskundige, geen psycholoog. Je taak is om die dingen, zoals bij Sascha, te herkennen en dat heb je gedaan. Verder was het aan de psycholoog," zeg ik en Tom knikt.

"Ik zal er aan denken wanneer ik mij onzeker voel," zegt Tom en ik knik tevreden.

"Hoelang moet Raphaël hier nog blijven?" Vraag ik dan aan Tom.

"Toch nog wel een aantal weken. Het is vooral afwachten hoe hij groeit en wanneer hij sterk genoeg is om mee te kunnen," zegt Tom en ik knik begrijpend.

"Ik ga thuis kijken of we nog wat dingen hebben om voor hem te gebruiken en anders ga ik in de winkel kijken," zeg ik en Tom kijkt mij aan.

"Vindt je het erg als ik hier blijf?" Vraagt Tom.

"Natuurlijk niet. Ik laat je weten wanneer alles in huis is, of toch op z'n minst besteld," zeg ik.

"Zorg er wel voor dat de levertijd niet langer dan vijf weken is, gewoon, voor de zekerheid," zegt Tom en ik knik.

"Ik zal er aan denken," zeg ik en Tom glimlacht waarna ik vertrek. Het is tijd dat er een kamertje voor Raphaël wordt klaargemaakt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Luister ook echt naar Bill met dit advies Tom

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen