Tom POV.

"Ik was nog maar acht toen het gebeurde, dus ik weet dat de kans groot is dat hij mij niet meer herkent," zeg ik zachtjes en Bill pakt mijn hand vast.

"Hij had jou nooit mogen aanraken, maar dat hij je niet gaat herkennen is positief. Dan ben je voor hem gewoon een voorbijganger," zegt Bill.

"Ik weet het, maar voor mij is hij dat niet. Als ik de ergste partner van mijn moeder moet aanwijzen, dan is hij het," zeg ik zachtjes en Bill knikt begrijpend.

"Ik bescherm je," zegt Bill zachtjes.

"Meen je dat?" Vraag ik.

"Natuurlijk, hij gaat jou echt niet meer aanraken," zegt Bill en ik knik langzaam waarna ik een kus op zijn wang druk.

"Ik voel nog altijd af en toe zijn handen over mijn lichaam." zeg ik zachtjes.

"Het is ook niet niks wat jij als kind hebt moeten doorstaan Tom. Ik snap dat je, je zo voelt," zegt Bill en ik knik even.

"Sorry, het was de bedoeling dat ik eroverheen zou zijn," zeg ik hoofdschuddend.

"Schat, je bent al zover gekomen. Dat dit je nog altijd zo raakt is niet meer dan logisch," zegt Bill en ik knik langzaam. Ik weet dat Bill gelijk heeft.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Tom:(

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen