Bill POV.

"Loa, Sophie, komen!" Roep ik en gelijk komen de meiden naar ons toe.

"Wat is er?" Vraagt Loa.

"Jullie broertje of zusje heeft besloten niet langer te willen wachten," zeg ik dan, zo rustig mogelijk, want ik wil niet dat de kinderen in paniek schieten. "Ga maar naar de auto," zeg ik, wat ze dan ook doen en ik kijk naar Tom, die wat pijnlijk kijkt. "Een wee?" Vraag ik en Tom knikt.

"Ik was vergeten hoeveel pijn dat doet," zegt Tom en ik pak z'n hand vast.

"Kom, ik rijd ons naar het ziekenhuis," zeg ik waarna ik Tom ook naar de auto breng.



Eenmaal in het ziekenhuis zeg ik tegen de meiden dat ze beter in de wachtkamer kunnen blijven zitten.

"Waarom mogen we er niet bij zijn?" Vraagt ze.

"Rust is voor papa Tom nu het belangrijkste, goed?" Zeg ik dan en ze knikken waarna we naar binnen lopen en Tom wordt klaargemaakt.

Het gaat allemaal verrassend snel en voordat we het weten is ons te kleine zoontje geboren. "Waarom huilt hij niet?" Vraagt Tom in paniek en ik houdt zijn hand vast terwijl ik toekijk hoe ze met onze zoon bezig zijn en zodra een zacht huiltje te horen is durf ik hem voor het eerst Mayson te noemen. "Ik wil naar huis," zegt Tom ineens zachtjes en ik pak zijn hand vast.

"Zodra Mayson oud genoeg is schat," zeg ik zachtjes, want ook al weet ik nog niet hoe we dat met Loa en Sophie moeten regelen, maar voorlopig kunnen we hier niet weg.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat komt goed
    Ben al blij dat de kleine man er is en oké is

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen