Seppe POV.

"Jannes," zeg ik zachtjes wanneer hij samen met Renzo de slaapkamer binnenkomt.

"Seppe, hoe gaat het?" Vraagt Jannes en hij zet zich bij mij op bed.

"Het gaat wel. Ik leef nog," zeg ik zachtjes.

"Ik weet dat, dat niet alles is. Dat, dat de pijn van de rest niet wegneemt," zegt Jannes en ik knik langzaam.

"Maar het komt wel weer goed. Er zou toch sowieso een risico aanzitten aan nog een kind terwijl we broers zijn," zeg ik zachtjes.

"Maar dat betekent niet dat het makkelijk is," zegt Jannes en ik knik langzaam. Hij heeft gelijk. Het nieuws heeft mij gebroken, maar zoals alles kom ik er wel weer overheen. Het heeft gewoon tijd nodig. "Wil je dat ik ga?" Vraagt Jannes ineens onzeker.

"Nee, nee, natuurlijk niet. Hoe gaat het met Claudia?" Vraag ik dan.

"Goed. Boris en ik moeten behoorlijk achter haar aan rennen, maar ze is een gezonde meid, dus dat is het belangrijkste," zegt Jannes met een glimlach en ik knik even. Ik ben blij voor Jannes dat alles bij hem zo goed verloopt, want op dit moment kan ik niet hetzelfde zeggen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Broers blijven broers

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen