Foto bij Part 117|| Does he know

We were walkin' and talkin'
Then somebody said
Let's get tattoos together, something to remember
If it's way too soon, fuck it, whatever
|Tattoos together - Lauv|

Louis pov
Vermoeid wrijf ik in mijn ogen. Het is net zes uur 's morgens en ik hoor zachte geluiden komen uit het babybedje aan de andere kant van ons bed. Deze nacht heb ik amper een oog dicht gedaan. Ondanks de vermoeidheid van het reizen had de jetlag, maar vooral Céleste, me in haar greep. Volgens mij heb ik de hele nacht liggen waken en luisteren of ik haar kon horen ademen. Enkele keren ben ik zelfs opgestaan om dicht bij haar te gaan luisteren. Ik sta op en neem Céleste met me mee naar de woonkamer. Respect voor Zoé dat zij dit elke nacht opnieuw doet in haar eentje. Ik gun het haar om iets langer te blijven liggen. Ondertussen is er wat extra bonding-time voor ons. Alle tijd die we samen hebben, moeten we optimaal benutten. Het viel me gisteren op dat Zoé zichzelf wat op de achtergrond plaatste zodra ik me over Céleste had ontfermd.
Time flies when you're having fun. De tijd lijkt ineens veel sneller vooruit te tikken nu ik thuis ben. Morgenvroeg kan ik alweer vertrekken richting Japan. Gelukkig maar voor een weekje en dan opnieuw tien dagen pauze. Hoewel ik betwijfel of er effectief pauze zal zijn. Vandaag wil ik echt iets gaan doen met ons drie, wat extra quality-time voor ik weer aan de andere kant van de wereld zit. Ik heb wel al een aantal ideetjes van wat we kunnen gaan doen. Maar ik moet ook mijn zus nog opbellen om verder af te spreken, nou ja afspreken... ze heeft nog niets gezegd tegen mij over haar plan. Misschien moet ik daar niet te lang meer mee wachten. Dat kind moet haar koffers nog pakken en ook al kan ik dat op een uurtje tijd, die ervaring heeft ze nog niet. Eerst even ontbijt regelen voor mijn klein zonnestraaltje of straks zet ze het op een schreeuwen en is het eerder een donderwolk. Als ik Zoé mag geloven dan kan ze er wel wat van. Heeft ze vast van haar moeder... Ik heb niet meteen de nood om het aan den lijve te ondervinden. Zodra ik Céleste in haar wieg wil leggen zodat ik naar de keuken kan, zie ik al een pruillip tevoorschijn komen en lijkt het alsof ze gaat wenen. Oké nee, dan draag ik haar wel. Met Céleste op mijn arm, maak ik een fles voor haar klaar in de keuken. Eenvoudig is dit ook niet met zo'n bewegende baby op de arm. Mijn respect voor Zoé stijgt hier met de seconde. Hongerig hapt ze naar de speen van de fles zodra ik op de bank zit. Wanneer ze klaar is, ruil ik het flesje in voor mijn telefoon. Ik scroll door de contacten heen en klik op het groene hoorntje bij 'Home'.
'Morning Louis', klinkt een schorre stem na enkele keren overgaan.
'Morning mum, did I wake you up?'
'It's okay, it's probably late in the afternoon for you. I was still in bed, I just woke up. How is Australia, it's probably very hot out there! We had snow yesterday, can you imagine?'
'Australia was good, but I'm in London right now. The snow has melted over here.'
'London? Are you okay? Did something happen? Are Zoé and Céleste okay?'
'We're all good! I just had a couple of days free and I decided to go home to spend some time with my family. I'm leaving again tomorrow.'
'Japan, right?'
'Yes, anyway I actually called for Charlotte. Harry told me a couple of things. Seems like she has it all figured out, right?'
'Didn't she talk to you about it?'
'Me? No, she asked Lou and Harry, but I guess she forgot about me.'
'Oh god, I told her she had to ask you first. I think she's still sleeping.'
Ik zucht, ik had het kunnen denken. Dan bespreek ik de details maar met mijn moeder, aangezien Charlotte nog in dromenland is. Uiteindelijk zal ze de boodschap wel te horen krijgen.
'Do you think she could come over tonight? You know what, maybe you should all come over. We could have dinner together. Lottie could stay over and we can go to the airport together.'
'That would be lovely! I'll go wake her up, make sure she starts packing right away.'
'Perfect! I'll fix her ticket, tell her to call me if she has questions. Don't pack too much it's only for ten days. See you tonight!'
Ik hang op en hoop dat ik geen spijt zal krijgen van mijn beslissing. Nu ja, als het echt zwaar tegenvalt, dan laat ik haar wel hier na Japan. Lekker gemeen, Louis, nu verdien je zeker de prijs voor beste broer van het jaar!

'Hi, good morning!' Zoé komt de woonkamer binnen en komt met een grote glimlach naar me toe en drukt een kus op mijn lippen.
'Morning luv, did you sleep well?'
'Yes, thanks for taking care of her this morning.' Ze loopt door naar de keuken en zet er een kopje thee. Stiekem kijk ik hoe ze de dagdagelijkse routines uitvoert. Ik voel me nog verliefder dan toen ik haar net had leren kennen. De bewondering is zo groot voor alles wat ze doet.
'Have you checked her nappy?' vraagt Zoé terwijl ze van haar thee nipt.
Shit, klein detail vergeten. Ik til Céleste op en breng mijn neus dichter bij haar billen. Ik zie Zoé met grote ogen naar me kijken en meteen besef ik dat ik een fout maakte. Kokhalzend trek ik me terug, waardoor luid gelach uit de keuken weerklinkt. Hoofdschuddend kijk ik haar aan, maar ik kan er zelf ook wel de humor van inzien.
'Think we should change her nappy and give her a bath. Can you shower with a baby?'
'Yes, I think you can. Just make sure the water isn't too hot or too cold and don't let her slip.'
Ik rol mijn ogen, de manier waarop ze dat laatste ook zegt: 'I think we should all get ready and head out, go for a walk in the city and spend some time together.'

Anderhalf uur later staan we alle drie goed ingepakt buiten op de stoep, klaar om ons richting de stad te begeven. Het is net iets te ver om te wandelen, dus stappen we in de auto en zet ik koers richting het centrum van Londen. Het voelt zo vertrouwd om hier samen met mijn gezin in de auto te zitten. De rit duurt niet lang en al snel rij ik een grote bovengrondse parkeergarage binnen in het centrum van de stad. Zoé klikt het autostoeltje los en ondertussen heb ik het onderstel van de kinderwagen al uit de kofferbak gehaald. Wat een verhuis is dat toch om even weg te gaan met een baby! Maar ik zou het zo elke dag doen als ik dat kon. Céleste slaapt rustig verder, wat een topleven heeft zo'n baby eigenlijk? Slapen, eten, slapen, eten... Ik duw de kinderwagen voor me uit en Zoé komt dicht naast me wandelen.

'Do you have any special plans for today? Any surprises?' vraagt Zoé wanneer we langs de Thames wandelen.
'Not really, I just wanted to go out instead of staying at home. Tonight my mum and sisters are coming over for dinner, but you don't have to worry about the food. I have ordered something and we can pick it up on the way home.'
'Ooh lovely! They will be curious to see their little niece.'
'I guess, but it is mainly for Charlotte. I decided I should give her a chance. She should come on tour with the band. Now is the perfect time, if it's not what she thought it would be, she can come back in 10 days. But the flight is at 4 am, so I told her to stay over.'
'Good decision, it will be nice to see everyone again.'
Het is even stil en Zoé legt haar hoofd tegen mijn arm terwijl we verder wandelen.
'You know, sometimes I wish we could come on tour with you.'
'Oh luv, there is nothing else I would wish for. It's just, she's still so small, I wouldn't feel at ease when we're travelling through all those countries with her.'

We blijven wandelen en stoppen even om high tea te nemen in een kleine bar. Het is er klein, gezellig en vooral ver weg van alle mensen die ons kunnen herkennen. Al moet ik toegeven dat het tot nu toe goed meevalt, het lijkt wel alsof die kinderwagen als een soort schild werkt om hen weg te houden. Céleste is al de hele namiddag rustig en hoe langer ik ben haar en Zoé ben, hoe meer ik overtuigd raak van mijn plan dat ik tijdens de tour had. Misschien is dit wel een goed moment om het aan Zoé voor te stellen.

'You know, I have been thinking about something lately. What would you think if we got a tattoo together? Something to remember, something that refers to our daughter.'
'Right now?' vraagt Zoé verbaasd.
'Yeah, why not?'
'I don't know, can we do that? Don't you need an appointment?'
Ik haal mijn schouders op: 'When I walk in a tattoo shop, they'll be pleased to help us out. Okay, I'm joking. But it is something I really want to do. I would love it if both of you were there with me.'
'Do you want matching tattoos?' Ik zie de twijfel in haar ogen.
'Doesn't have to be matching. I was just thinking about a sun for Céleste, because I have been calling her our little sunshine since she was born and her name underneath it.'
'Sounds pretty, let's go then! I am not sure yet if I want to go through with my idea. You can go first and I'll think about it.'

We wandelen de tattooshop binnen en begroeten de assistent aan de balie. Ik heb het gespreksonderwerp op de perfecte plek aangesneden zodat er niet te veel tijd was om me te bedenken. Ik wil het sowieso daar ben ik zeker van, maar als ik het nu niet doe dan kan het wellicht pas na het touren. De tattoo-artiest is meteen bereid om ons tussendoor erbij te nemen, het is toch een rustige dag zegt hij. Dat hoorde ik al vaker, de waarheid is dat elke tattoo-artiest maar al te graag zijn werk op je lichaam plaatst als dat dagelijks in beeld zal komen. Ik neem plaats op de stoel en leg hem mijn idee uit. Meteen stelt hij voor dat Zoé de naam schijft omdat haar handschrift het extra persoonlijk maakt. Ik vind het een geweldig idee en zodra ik het ontwerp zie, geef ik groen licht zodat hij kan beginnen.

Zoé heeft Céleste op de arm genomen en is naast me komen zitten terwijl de tattoo wordt gezet.
'You know, what? I'm gonna do it, I was going to wait untill she's a bit older, but honestly what is holding me back?'
'All right luv, all right! What is it going to be?' Verrast kijk ik op, ik had al gemerkt aan haar gezicht dat ze twijfelde, maar ik had niet verwacht dat ze zou toegeven.
' Her birthflower right above my ankle.'
'Ooh nice! And it will match the flower you already have.'

Twee uur na het plaatsen van de tattoos komen we terug thuis aan en in mijn achteruitkijkspiegel zie ik hoe mijn moeder de straat in rijdt. Van een goede timing gesproken! Ze parkeert achter me en na een korte begroeting, laden we eerst alles uit. Ik de kinderwagen, Zoé de Maxi-Cosi met Céleste, Charlotte haar koffers en mijn moeder helpt om het eten dat ik had besteld te dragen. De tweeling staat enthousiast rond Zoé en Céleste heen te huppelen.
'Girls, calm down! I told you to behave.'
'Sorry mum!' klinkt het in koor. Meteen zijn ze een pak rustiger en nemen ze wat afstand.
'It's okay, we don't mind', sust Zoé hen glimlachend.
Allemaal samen gaan we naar binnen, Daisy en Phoebe rennen de trappen op omdat we anders niet allemaal in de lift kunnen en maken er een spelletje van om het eerst boven te zijn. Die twee slagen er dan nog in om te winnen ook. Ik maak de deur open en zet het alarm af zodra we binnen zijn. Iedereen gaat zijn eigen gang alsof ze hier dagelijks komen. Mama loopt door naar de keuken en begint met het dekken van de tafel en het eten klaar te maken, Charlotte heeft haar bagage opzij gezet in de gang en is Zoé gevolgd naar de babykamer. Daisy en Phoebe zitten al voor de tv te kijken naar één of andere show.
"Yeah guys, make yourself at home! Don't mind me', grinnik ik. Het is echt gek om te zien hoe iedereen zich gedraagt, ik voel me precies een gast in mijn eigen appartement.
'I'm sorry', hoor ik vier maal uit verschillende hoeken van de kamer. Mijn moeder laat meteen alles vallen en Charlotte komt naar ons toe, maar ik zie nog net hoe ze Céleste terug geeft aan Zoé. Ik rol met mijn ogen, dat was nu ook weer niet nodig.
'Can you take her? I'll help your mum', vraagt Zoé die me meteen onze dochter in mijn armen duwt en naar de keuken verdwijnt. Ik besluit dan maar even naast Charlotte op de bank te gaan zitten en even te polsen of ze het wat ziet zitten om mee te touren.
'I'm glad I get this chance and I know it's a big opportunity I get cause of you, but I'm also bloody nervous and I can't help it. I can't shake it off. I have to ask Zoé how she did that when she joined the tour. All those people, there are so many of them working for you guys and I'm scared I won't be good at what I'm doing but nobody will tell me cause I'm your sister. I guess I'm rambling?'
'Don't be nervous, Louise is very chill. She is easy-going, will listen or help you if necessary, she will take her time to teach you how everything works. No need to stress, almost everyone is really nice', probeer ik haar gerust te stellen.
'Yeah he's right', hoor ik Zoé antwoorden die wat dichterbij komt, 'There are only a couple of people who you should stay away from. Those singers from the band, they are the worst. Honestly they think they are the kings, the are a pain in the ass. Unbelieveable and everyone has to do what they say. The eldest of the band is the worst! If he doesn't have his cup of tea in the morning, he's the grumpiest.'
'Oi! Can you shut it!' roep ik luid. Ik voel Céleste in mijn armen schrikken en meteen begint ze te huilen. Oeps dat was ook niet de bedoeling.
'What did I say? The worst!' Hoofdschuddend komt ze dichterbij om Céleste te troosten. Charlotte lacht me zachtjes uit, maar ik merk dat ze zich probeert te beheersen.

Een beetje een bruusk einde van dit hoofdstuk, maar ik kan niet meer nadenken. Ik ben snipverkouden. Wie is nu verkouden tijdens de zomer?

Reacties (3)

  • MelskieB

    Liked this chapter!

    Nope, zeker niet de enige hoor 😋

    1 maand geleden
  • bels

    Hahaha het is niet dat hij echt hoeft na te denken over een tattoo, hij zit al vol😂 eentje erbij, merkt ie toch niet 😜

    Nee grapje, ik vond het een heerlijk stuk. Ik ben echt dol op de Lou pov!

    Was er niet iets met Zayn en Japan? Hielt ie er toen niet mee op? Ergens vind ik dat dus echt spannend!

    En ik denk dat alleen jij verkouden kan worden in de zomer liefje.
    Nee grapje, misschien van de airco of ventilatoren... dat hoor je wel eens vaker 🥲

    ❤️

    1 maand geleden
    • LeLouisx3

      Zayn gaf er in Japan inderdaad de brui aan, maar in mijn verhaal deed ie dat net voor de nieuwe tour startte. Manier van het management om de aandacht weg te halen bij de geboorte van de baby.

      Ik denk echt dat het die stomme airco was! *haalt er nog een zakdoekje bij* :'(

      1 maand geleden
  • bels

    Hahaha het is niet dat hij echt hoeft na te denken over een tattoo, hij zit al vol😂 eentje erbij, merkt ie toch niet 😜

    Nee grapje, ik vond het een heerlijk stuk. Ik ben echt dol op de Lou pov!

    Was er niet iets met Zayn en Japan? Hielt ie er toen niet mee op? Ergens vind ik dat dus echt spannend!

    En ik denk dat alleen jij verkouden kan worden in de zomer liefje.
    Nee grapje, misschien van de airco of ventilatoren... dat hoor je wel eens vaker 🥲

    ❤️

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen