Rosa pov:

De rest van de dagen ging alles niet echt op zijn gang. De relatie met mijn familie ging niet echt soepel. De band met Jake was slecht. We hadden nu een hekel aan elkaar. Ik praatte ook niet meer met mijn twee zussen. Marley was een vuile verraadster en Catharina was een leugenaar. Mijn oma leek nog steeds teleurgesteld te zijn op haar kleinkinderen. Ik had al geen goeie band met mijn moeder. Dat was al sinds een paar jaar al. Mijn moeder vond me de laatste tijd een verwend nest. Dat had ze in het voorjaar vakantie duidelijk bij me aangegeven. En ook beweren dat ik te veel geld uitgaf?
Hallo, mijn ouders gaven ons elk maand vijfduizend dollar per maand om er iets mee te kunnen besteden. En mijn vader liet zich de komende tijd ook niks van zichzelf horen. Ik had alleen wat tijd voor mezelf nodig om alles op een rijtje te zetten.
Ik besloot het weekend alleen te gaan shoppen. Alles ging zijn gangetje. Ik had wat paar portiekjes gezien, maar mijn voorkeur bleef bij louis vurton. Oh, en Gucci.
Mijn hart zakte ineen van de schrik dat ik zag.
Mijn creditcard was geblokkeerd. Hoezo was mijn creditcard geblokkeerd? Alles werd op tijd betaald.
'Ik gebruik mijn bankpas anders wel,' zei ik tegen de kassière.
Ik kreeg bijna en hart verzakking. Niet genoeg saldo op mijn rekening? Dat was bij mij nooit gebeurd.
Dit was echt zo verschrikkelijke dag. Zo met drie o's. Het was echt vernederend. Ik moest langzaam tot mijn besef komen wat er was gebeurd. Mijn moeder had blijkbaar niet gebluft. Ze zou me gaan straffen doordat ik te veel geld besteed aan design kleding en door mijn verwende gedrag.
'Ik denk dat het beste is dat je voorlopig niet meer dan honderd dollar krijgt.'
'Wat?' Niet alleen was ik geschrok ik voelde iets van woedde bij me opkomen. 'Weet je hoe weinig dat is?' Ik kan met zo weinig geld niet mijn design tassen en kleding onderhouden en kopen. Het voelde alsof ik een simpele arbeider was. Zelfs mijn twee zussen werden nooit zo gestraft.
'Het spijt me, lieverd. Het is voor jouw eigen best wil. De therapeut raadde ons aan dat je ook maar moet gaan werken om meer sympathie voor de lagere sociale klassen te hebben.''
Ik staarde haar bijna met open mond aan. 'Wat? Echt nooit voor miljoen of triljoen jaar dat ik ga werken als een arme sloerie.'
Ik haatte die therapeut nu al. Was er maar een manier om die therapeut te chanteren, zodat hij spijt krijgt om mij op zo'n vernederende manier mijn stomme moeder over te halen heel weinig geld te krijgen. Honderd dollar per maand stelde niks voor. Ik kon niet eens een tas kopen. Alleen die goedkoper dat de arme arbeidklassers kochten. Dat is niks aan. Wat zullen mijn vriendinnen wel niet denken?
Straks werd ik wel belachelijk gemaakt door ze en wilde ze helemaal niks met mij te maken hebben. De tranen staan mij in de ogen. 'Dit kan je me niet maken.'
'Ik denk het wel. Je bent de laatste tijd ook erg ontspoort en te ver gegaan,' ging ze verder aan de telefoon.
Wie heeft haar dat wijs gemaakt? Jake zeker. Die vuile hufter. Dat was helemaal niet waar.

'Je vader en ik hebben je te verwend opgevoed, voortaan zal je bij zulke gedrag op die manier gestraft worden. En als je zo twee jaar lang doorgaat dan zal ik ervoor zorgen dat we het collegegeld niet gaan betalen, mocht je ooit willen studeren.'
'Wat? Pap weet daar ook van?' En dat had ik niet van hem verwacht. Ik kon het altijd al goed met hem vinden.
'Nee, je vader weet daar nog niks van, maar hij is nog op zakenreis. Maar als hij thuiskomt zal ik het hem vertellen.'
De tranen stromen over mijn wangen.
'Je was altijd zijn kleine prinsesje geweest waar hij trots op is, Rosabella. Dit is een van de weinige familie therapie om je op de rechtte pad te zetten...'
In hing op. Ik had wel genoeg gehoord. Ik ga echt geen familietherapie volgen. Wat dacht mijn moeder wel niet?

Shirley pov:

Nog even en het was zomervakantie. Ik verheugde me eerlijkgezegd wel op, hoewel ik de meeste hier wel ging missen. Ik had eindelijk de brief. Ik kon wel juichen van opluchting. Ik was vorig jaar op school nog steeds aanwezig, alleen moest ik midden in de derde een keuze maken tussen de richting muziek of dans.
De bloemen in de tuinen waren prachtig. De tuinman was in het weekend goed bezig geweest. Alleen jammer dat ik thuis niet in zo'n tuin hadden.
Mijn topje plakte bijna bij mijn rug. Het zweet brak me bijna door de zomerhitte.
'Hey, Shirley.'
Ik draaide me.
Dilanna kwam via de deur naar buiten.
Ze was bijna nooit bij de achterkant van het schoolgebouw. Wat zou er zijn?
'Rosa, is opzoek naar je?'
Hoezo wilde ze weten. Rosa gaf me sindsdien geen blik waardig. Waren ze nog steeds kwaad op me?
Geen idee wat er zou zijn. Misschien dat ze het met me goed willen maken. Ik ging er alleen niet echt vanuit dat het zou gebeuren. Dilanna leek niet bepaalde vrolijk toen ze me zag.
'Er was een groepsvergadering,' zei Dilanna kortaf. Ze klopte tegen de deur van onze kamer.
Bestond de D-Elitegroep nog steeds?
Niet echt een speciaal groepsvergadering. Alleen Rosa was in onze slaapkamer.
Ik keek de twee meiden aan. 'Moeten de andere nog komen? Ik dacht dat ik en de andere twee duidelijk waren dat we gingen stoppen...'
'Het is alleen ons twee,' ging ze kortaf verder.
Oké dan. Geen D-Elitegroep vergadering.
'Ik heb erover nagedacht, Shirley.'
'Over wat?' Niet weten waar ze in vredesnaam over nagedacht had. Als het om het meisje van de school proberen weg te drijven., dan kap ik echt af. Ik vond het al erg hoe ver we waren gegaan. Het ergste was wel dat ze haar compleet de grond in borden, zoals haar in de schuur gevangenzetten. En haar daar ook nog eens vastgebonden martelen. Schuldgevoelens borden bij me op. Ik was blij dat ik niet gemaskerd die nacht meedeed, maar ik had ze gesteund en dat was al erg genoeg. Ik was er zelfverantwoordelijk voor.
'Ik wil dat je met mij een duet gaat doen.'
'Een duet?' ging ze soms ook zingen?
'Ja, een duet, alleen moet je weten dat het geen zingen is.' Ze hief haar bruin haar naar achter. 'Want niet iedereen heeft een gouden strotje als jij. We gaan gewoon ballet doen.'
Pardon, waarom zou ik het zingen voor de laatste schooldag opgeven voor haar duet dans? 'Heb je iemand anders niet gevraagd?'
'Wat denk jezelf?' reageerde Dilanna alsof ik een hele domme vraag stelde. 'Ik kon niet meedoen, want er kon een beperk groep hieraan meedoen. De loting was zwaar, Herinner je de pas de deux opdracht dan niet meer?'
'Dat klopt, en aangezien jij wel het geluk hebt en dat kreng Jaela mijn plaats ingepikt heeft vraag ik jou beleefd.'
'Waarom zou ik?'
Ze stond op van het bed. Ze liep naar me toe. Ze was maar een halve kop kleiner dan ik. Ze keek me dreigend aan. 'Omdat, schat ik je een kans geef om met mij een duet te doen. Ik kan er ook voor zorgen dat ik de spot van je afpak en dan is het bye bye met je zangtalent op je podium.'
Ik baalde mijn hand tot een vuist. Er borrelde iets van hitte bij me op. Wie denkt ze wel niet dat ze was?
Ik was haar gedrag ook echt meer dan zat.
Misschien dat ik haar kon dreigen het aan Jake in te lichten. Dat was ik ook van plan. Ik wil de risico niet nemen dat het escaleert en het zou een geheime wapen kunnen zijn. Als Rosa het op dit manier wilde spelen. Dan kon ik dat ook. 

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen