Tom POV.

"Met Tom," zeg ik dan door de telefoon.

"Poeh, gelukkig neem je op," zegt Sascha opgelucht.

"Sas? Wat is er aan de hand?" Vraag ik bezorgd.

"Raphaël wilt niet stoppen met huilen en ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Je zei dat hij misschien even moet wennen, maar dit is inmiddels wel langer dan even," zegt Sascha, met de wanhoop duidelijk hoorbaar in d'r stem.

"Misschien heeft ie ergens last van? Dat kan ook," zeg ik en ik wacht geduldig af terwijl Sascha het probeert te checken.

"Hij slaat mij bij zich weg," zegt Sascha en ik kijk even naar Bill.

"Ik stuur Bill naar jullie toe. Misschien wordt hij rustiger wanneer hij merkt dat Bill nooit ver weg is, ook al kan hij hem niet altijd zien wanneer hij bij jou is," zeg ik.

"Als je dat zou willen doen, graag," zegt Sascha.

"Natuurlijk Sas. Het komt uiteindelijk wel goed. Zodra Raphaël straks begrijpt dat hij altijd weer terug komt bij Bill zal dit gedrag minder worden. Ik verzeker het je," zeg ik, ook al moet hij met de opvang toch ook wel wat gewend zijn, maar blijkbaar voelt dit toch anders, misschien ook omdat er geen andere kindjes zijn en die zijn er op de opvang wel, dat leidt hem daar vaak af.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahah
    Zelf de kleine man vind het maar niks

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen