Renzo POV.

Twee weken zijn voorbij gegaan en Seppe kan gelukkig alweer lopen zonder pijn, wat een hele opluchting is, want het had ook nog langer kunnen duren. Waar ik mij wel zorgen om maak is dat hij nog geen voet in de woonkamer heeft gezet. Ik heb de inrichting van de woonkamer helemaal aangepast, op de plek waar hij stond toen hij werd neergeschoten staat nu de bank, waardoor de woonkamer een totaal andere uitstraling heeft.

"Seppe, kom je ook weer eens beneden televisie kijken?" Vraag ik dan aan hem.

"Liever niet," zegt hij zachtjes en ik zet mij naast hem op het bed.

"Hier zit je ook niet echt ontspannen schat," zeg ik tegen hem en Seppe knikt even.

"Het is niet perfect nee," zegt hij zachtjes en ik pak zijn hand vast.

"Jij en ik gaan samen jouw angst overwinnen, goed? We gaan er vol voor," zeg ik tegen hem en Seppe kijkt mij aan.

"Maar hoe? Ik weet het niet meer," zegt Seppe waarna er een traan over zijn wang rolt en ik pak zijn hand vast.

"Ontspan je Seppe, jij en ik kunnen dit samen. Als je het eenmaal weer durft gaat die durf ook niet meer afnemen."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Misschien foto’s laten zien?
    Dat die ziet dat veranderd is

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen