Seppe POV.

Die avond lig ik dicht tegen Renzo aan op de bank. "Ik houd van je," fluister ik hem toe.

"En ik van jou," geeft Renzo als antwoord en hij drukt z'n lippen op die van mij en ik zoen hem liefdevol terug.

"Dank je voor al je geduld," zeg ik dan tegen hem.

"Geen dank schat, het komt helemaal goed met je," zegt Renzo dan en ik glimlach naar hem.

"Ik hoop het, want ook al gaat het in stapjes, en verbetert het al, ik heb toch het gevoel dat het nooit helemaal zal verbeteren," zeg ik tegen Renzo.

"Misschien blijft er altijd iets van angst en mentale pijn, maar daar moeten we het maar mee doen. Als je hulp nodig hebt van iemand buitenaf moet je daar ook niet over twijfelen," zegt Renzo.

"Ik weet het, maar als ik praat, praat ik liever met jou en Jannes. Jullie zijn de twee personen op deze wereld die ik meer vertrouw dan wie dan ook," zeg ik zachtjes en Renzo glimlacht naar mij.

"Prima," zegt Renzo.

"En onze ouders, als ik hen vergeet te noemen vermoorden ze mij," zeg ik en Renzo lacht even.

"Je kan in ieder geval weer grapjes maken," zegt hij met een knipoog en ik knik even. Dat is denk ik ook weer iets van vooruitgang.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi goede tekens

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen