Tom POV.

"Hoe hebben we zo stom kunnen zijn?" Vraagt Bill, wanneer we net weer in de auto zitten en ik pak zijn hand vast.

"Het spijt me," zeg ik tegen hem.

"Nee, het is niet alleen jouw schuld. Sorry Tom, ik zal niet meer klagen," zegt Bill en ik knik even.

"Ook al heb je daar best recht toe. Ik snap dat het niet makkelijk is," zeg ik, maar Bill haalt z'n schouders op.

"Ik wil gewoon niet hoeven klagen. Ik weet hoe irritant ik dan kan zijn," zegt Bill en ik lach even.

"Sinds we elkaar op de kleuterschool hebben leren kennen heb ik jou nog nooit irritant gevonden," zeg ik.

"Zelfs niet wanneer ik weer eens als cockblock fungeerde, door bij jou langs te komen op het verkeerde moment?" Vraagt Bill.

"Zelfs toen niet. Je bent altijd al het allerbelangrijkste voor mij geweest. Waar ik ook mee bezig was, jij stond altijd op de eerste plaats," zeg ik en ik zie Bill z'n wangen rood worden.

"Ik ben zo blij dat ik jou in mijn leven heb," zegt Bill.

"Hetzelfde geldt voor mij," zeg ik en ik druk mijn lippen op die van Bill, waarna we de kinderen maar weer gaan ophalen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw super lief

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen