Tom POV.

Wanneer Hope de telefoon opneemt slik ik even voordat ik begin met praten. "Ik denk dat ik wat moet uitleggen," zeg ik dan.

"Wat valt er nog uit te leggen? Je hebt het hartje van onze dochter gebroken door opeens weer terug te krabbelen," zegt ze en ik bijt in mijn lip.

"Ik heb nooit haar hart willen breken Hope," zeg ik dan tegen haar.

"Waarom heb je het dan toch gedaan? Je had kunnen bedenken dat je haar pijn zou doen door terug te krabbelen," zegt Hope.

"Ik ben bevallen, ik had weeën, daarom zakte ik door mijn benen, door de pijn. Mijn hele hoofd is één grote warboel," zeg ik dan, want een lange uitleg geven wil ik niet, dat ze hartproblemen heeft hoeft Hope ook niet te weten. Dit is alles wat ik als uitleg wil geven.

"Oh Tom, dat is heftig," zegt Hope.

"Nogal. Ik wil mijn dochter echt nog wel een keer ontmoeten, maar op dit moment heb ik andere dingen aan mijn hoofd," zeg ik.

"Ja, natuurlijk, dat snap ik. En onze ongeboren baby?" Vraagt Hope dan voorzichtig, duidelijk bang om die vraag te stellen.

"Die wil ik ook ontmoeten," zeg ik dan. Ik weet niet waar dit besluit ineens vandaan komt, maar het voelt alsof ik er ook voor het ongeboren kind ga moeten zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom heeft een groot hard voor zijn kids

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen