Tom POV.

Wanneer we de kinderen bij mijn ouders hebben opgehaald, gaan we gelijk terug naar huis. "Waarom zijn ze altijd zo lief bij jouw ouders?" Vraagt Bill met een zucht.

"Ik geloof best dat ze ook daar weleens ondeugend zijn hoor, maar mijn moeder wilt gewoon met geen kwaad woord over haar kleinkinderen spreken. Ik denk zelf dat we het nooit te weten zullen komen wanneer ze daar wel ondeugend zijn. Ja, misschien ooit in de puberteit van de kinderen," zeg ik lachend en Bill lacht ook even.

"Ik hoop echt dat er een makkelijkere fase aan gaat komen," zegt Bill met een zucht.

"Opvoeden is natuurlijk nooit makkelijk, maar ik kan best geloven dat het wel makkelijker kan worden," zeg ik en Bill knikt.

"Dan hoop ik daarop," zegt Bill en wanneer ik de auto voor het huis neerzet kijk ik even naar de achterbank, waar de kinderen beiden in slaap zijn gevallen.

"Nu zijn ze lief," zeg ik en Bill knikt even. "Bill, wat als ik stop met het zoeken naar een plekje voor mezelf? Met de tweeling en nog een tweeling op komst kan het van waarde zijn als we hier gewoon samen wonen. Je hoeft niet akkoord te gaan natuurlijk, maar het is een ideetje."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Denk dat Bill niks liever wilt

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen