Tom POV.

"Okay, okay, doe die keizersnede, ik wil mijn kindje niet in gevaar brengen," zegt ze, ook al heeft ze dat al gedaan, maar dat zeg ik natuurlijk niet. Ze is mijn patiënt, en je patiënten moet je met respect behandelen.

"Maak de OK klaar, met spoed graag," zeg ik, waarna er gelijk beweging volgt en ik glimlach naar de vrouw. "Ik snap dat dit niet is hoe jullie het voor jullie zagen, maar ik beloof dat het goedkomt," zeg ik dan. Ik weet dat je eigenlijk geen beloftes mag maken, maar ik doe het toch, iets wat ik niet zou doen als ik niet in een goede afloop zou geloven.

"Dank je," zegt ze en ik knik waarna ze al naar de operatiekamer kan en ik volg. "Ik kan de baby wel gelijk zien wanneer die er is, toch?" Vraagt ze en ik knik.

"Natuurlijk. Het is een plaatselijke verdoving via de ruggeprik, maar je hoeft niet in slaap te worden gebracht. Zelf kan je namelijk niks zien van wat we precies doen," zeg ik dan met een glimlach, want dat zou alleen maar paniek veroorzaken.

Na even kunnen we dan beginnen en het duurt niet lang voordat we haar dochtertje ter wereld hebben gebracht, en zodra het meisje begint te huilen glimlach ik even en ik laat haar goed zien aan de ouders. "We moeten haar wel nog onderzoeken, maar daarna kunnen jullie genieten van jullie dochtertje," zeg ik met een glimlach waarna ik haar hoogstpersoonlijk onderzoek om zeker te zijn dat alles echt okay is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Het is Tom gelukt!!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen