Bill POV.

Wanneer het al tegen middernacht is veert Tom ineens overeind en ik sta daarom ook gelijk op. "De tracker doet het weer. Ik heb de locatie. Ik ga gelijk bellen naar de politie," zegt Tom en ik knik even, waarna ik Tom z'n gang laat gaan, en zodra hij heeft opgehangen kan ik eindelijk de vraag stellen.

"Waar heeft hij onze zoon heen gebracht?" Vraag ik.

"Naar een pakhuis," zegt Tom.

"Een pakhuis? Hij gaat nooit de hele nacht in een pakhuis bij onze zoon blijven, en onze zoon is nog maar een baby, hij heeft een volwassene nodig om te overleven," breng ik in paniek uit.

"Met die locatie hebben we onze zoon zo weer terug," zegt Tom.

"Maar..." Breng ik uit.

"Geen doemscenario's Bill, daar wordt niemand blij van," zegt Tom en ik knik langzaam. Ik wil Tom ook niet onzeker maken. Daar schiet niemand wat mee op, dat weet ik ook wel.



Ongeveer tegen tweeën in de nacht gaat de telefoon en Tom neemt op. "We kunnen onze zoon in het ziekenhuis begroeten, en voordat je in paniek raakt, alles lijkt okay, maar het is altijd verstandig dat een baby goed wordt onderzocht na een ontvoering," zegt Tom en ik knik even waarna we het huis verlaten, want we hadden nog geen eens de moeite genomen om überhaupt proberen te slapen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig is de kleine man nu veilig

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen