Eugene POV.

"Misschien hadden we het nooit moeten vertellen," zegt Nolan tegen mij.

"Natuurlijk wel. Ik had het de hele wereld willen vertellen," zeg ik tegen Nolan.

"Teuna lachte ons uit en onze papa's vonden het ook niks, dat voelde ik!" Roept Nolan en ik snap niet waarom hij nu ineens zo kwaad is.

"Onze papa's reageerden anders heel lief op onze verkering," zeg ik.

"Omdat ze niet boos willen zijn! Misschien moeten we dit alles weer stoppen!" Roept Nolan naar mij.

"Nee!" Roep ik terug en Nolan neemt plaats op zijn eigen bed. "Alsjeblieft Nolan, ik ben zo verliefd op je," zeg ik, maar hij antwoord niet waarna ik naar beneden storm.

"Eugene, lieverd, wat is er?" Vraagt papa Bill gelijk en hij houdt mij tegen en ik voel de tranen achter mijn ogen prikken.

"Nolan wilt mij niet meer," snik ik en papa Bill trekt mij tegen zich aan.

"Nolan!?" Roept hij dan, die daarna ook naar beneden komt gelopen.

"Niet huilen," zegt hij zachtjes tegen mij en ik kijk hem aan.

"Jij wilt het uitmaken," zeg ik zachtjes.

"Niet meer, beloofd," zegt Nolan en ik knik langzaam waarna ik hem een stevige knuffel geef. Gelukkig is hij niet meer boos, voorheen is hij sowieso nog nooit boos op mij geweest.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahaa
    Het begint nu alxD

    2 weken geleden
    • syllie1992

      Hahah dat is zeker zoxDEn vanwege wat te veel inspiratie ben ik gisterenavond en vanochtend bezig geweest met al mijn inspiratie voor dit verhaal er uit te typenxD

      2 weken geleden
    • Luckey

      Hahaha je kan lekker losxD

      2 weken geleden
    • syllie1992

      Hahah, zekerxDBij dit verhaal staan nu deeltjes klaar voor meer dan twee weken😅

      2 weken geleden
    • Luckey

      HahahaxD
      Scheelt je schrijven voor de komende twee weke

      2 weken geleden
    • syllie1992

      Hahah, dat zeker:)

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen