Vijf jaar later.

Bill POV.

Zelfs na vijf jaar neemt Teuna het ons nog steeds kwalijk dat ze haar vrienden is verloren. Ik snap niet hoe ze daar zolang nog kwaad over kan zijn. Aan de ene kant vinden Tom en ik het fijn dat die zorgen nu al een tijdje weg zijn, aan de andere kant willen we onze dochter gelukkig zien en dat is ze de afgelopen vijf jaar niet geweest.

"We moeten Teuna helpen. Ik heb te lang toegekeken," zeg ik zachtjes en Tom knikt even.

"Nolan en Eugene kunnen ook wel wat hulp gebruiken," zegt Tom.

"Hoezo?" Vraag ik.

"Niet gemerkt dat ze eerst nooit ruzie hadden en nu ze een relatie hebben is het veel vaker het geval," zegt Tom en ik knik even.

"Ja, daar moeten we ook wat tegen doen," zeg ik zachtjes. We willen onze kinderen echt graag helpen met dingen op te lossen, maar als dingen te lang duren dan moeten we wel ingrijpen, zeker bij Teuna gaat dat belangrijk zijn, want zij moet ook haar geluk weer gaan nastreven.

"Gelukkig zijn onze jongste kinderen nog wel 100% gelukkig," zegt Tom met een zucht en ik knik even. Ik hoop alleen dat, dat bij hen niet ook na de tienerleeftijd gaat veranderen, ook al proberen we met Teuna, Eugene en Nolan ervaring op te doen zodat we straks de jongste beter kunnen helpen met de dingen waar ze mogelijk tegenaan zullen lopen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Lekker zooitje bij ze nog steeds

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen