Foto bij [59] What?! I'm the little sister of one of those gays?! Please kill me...

Bedankt voor jullie reacties <3

“Even dat je het weet, hij haat me niet, niet meer. Ik heb gisteren namelijk het leven van Bill gered, als je het wilt weten.” Ik kijk haar arrogant aan. Haar ogen zijn groot. “En ik was niet onder invloed!” Ze draait zich weer om en staart naar een punt op het bord. Een kleine glimlach speelt rond mijn lippen. Nu heeft ze misschien toch door dat ik ook goede daden kan verrichten. Nu pas merk ik dat de rest van de klas me aanstaart. Oké, misschien had ik het niet al te slim aangepakt.

Ik moet hier echt weg, ik wordt gek hier! Mijn ogen schieten even heen en weer, op zoek naar een oplossing. Een klein grijnsje tekent zich rond mijn lippen. Ik gris mijn boek van tafel en gooi het tegen het hoofd van de docent.
“ERUIT!” brult hij kwaad. Met een glimlach pak ik mijn tas van de grond en loop naar voren. Terwijl ik de docent uitdagend aankijk, steel ik mijn boek terug en loop met mijn neus in de lucht het lokaal uit. Het is altijd leuker om eruit gestuurd te worden dan om zelf wel te lopen. Dat heb ik in de loop van de jaren wel gemerkt.
“Anouk, wacht even!” roept iemand als ik net naar buiten wil stappen. Ik verstijf en draai me met een ruk om. Een hijgende Myrthe staat voor me. Ze kijkt me even aan en vliegt me dan om mijn hals. “Het spijt me, ik had moeten weten dat je het zwaar hebt en ik had je moeten vertrouwen,” jammert ze. Eigenlijk vind ik het best grappig.
“Het is al goed. Ik ben allang weer blij dat je normaal doet. Hoe ben jij er eigenlijk uitgestuurd?”
“Dezelfde manier als jou, boek naar zijn hoofd gegooid. Werkt prima trouwens!” Ik schiet in de lach en open de deur.
“Gaat u voor, mevrouw de boekgooier,” zeg ik met een wenkbrauwiebel.
“Dank u wel, mevrouw de boekgooier.” We kijken elkaar even serieus aan en schieten dan alweer in de lach.
“Yes! Ze hebben geen ruzie meer!” brult iemand. Meteen beginnen een paar mensen te juichen. Verbaasd kijken we op. Pete staat vrolijk in zijn handen te klappen, Wesley en Alex hebben hun armen in de lucht gestoken en Koen heeft grijnzend een sigaret in zijn hand.
“Ze maken me bang,” mompel ik vanuit mijn mondhoek naar Myrthe terwijl we rustig op ze aflopen.
“Mij ook.” Met een zucht zetten we ons op het muurtje.
“Was het nog gezellig thuis?” grijnst Alex. Ik kijk hem giftig aan.
“Ze vinden me geweldig! Ze aanbidden me en – en – en geven me lolly’s!” zeg ik dramatisch. Pete en Wesley kijken me met grote ogen aan. “En Tom omhelsde me, alweer.” Koen laat zijn sigaret op de grond vallen.
“Dus, wanneer wordt het wat tussen jou en Tom?” merkt Alex droogjes op.
“Ik weet niet, dat ligt eraan.”
“Waaraan?” vraagt Myrthe dom. Ik trek een wenkbrauw op. Koen stapt op me af en drukt zijn lippen op de mijne. Ik sla mijn armen om zijn hals en ga even helemaal op in de zoen.
“Daaraan,” breng ik eruit als hij me loslaat. De rest kijkt ons met open mond aan.
“Wow, die zag ik niet aankomen,” zegt Wesley met een uitgestreken gezicht.
“Wat wel?” Meteen krijgt Pete een klap.
“Maar ik ga nog altijd proberen hun levens te verpesten, dat is te leuk. Dus Koen, sorry, maar ik ga waarschijnlijk met Tom zoenen.” Hij trekt een vies gezicht. “Inderdaad, al zoent hij wel goed.”
“Echt?” vraagt Myrthe. Ik knik. “Misschien is het wel een familieding en moet ik dus maar met Bill gaan zoenen.” Pete springt overeind.
“No way dat jij met die homo gaat zoenen! Dan ben je mijn zusje niet meer!” Myrthe snuift.
“Jij hebt niks over mij te zeggen. En trouwens, dat is toch leuk? Laat me gewoon een beetje plezier hebben!”
“Alsof Bill verliefd op jou zou worden!” klinkt een stem achter ons. We draaien ons zo snel om dat ik van het muurtje afval, waardoor de rest in de lach schiet.
“Oh, hoi Dawn.” Myrthe spreekt de naam met zoveel mogelijk walging uit. “En waarom niet? Ik denk dat hij eerder verliefd op mij zou worden dan op jou.”
“En wanneer heb je voor het laatst van hem gehoord?” merk ik scherp op. Ik weet dat Bill Dawn na gisteravond niet meer heeft gebeld en hij wilde haar verassen. Ze kijkt me met een strak gezicht aan.
“Dat gaat jou helemaal niks aan!” Haar stemt trilt. Eigenlijk is het best gemeen wat ik doe, maar het is ook zo ontzettend leuk.
“Oké, dan niet. Doe je hem de groetjes als je hem spreekt? Als hij dan nog leeft, tenminste.” Ik trek een geheimzinnig gezicht. Haar ogen worden groot en ze beent vlug weg. Meteen proest Myrthe het uit.
“Waarom zou hij dood zijn?” vraagt Koen met een dom gezicht.
“Omdat ik gisteren zijn leven heb gered,” grinnik ik. Meteen krijg ik een paar porren en word ik gedwongen om het verhaal te vertellen. Ik voel me net een kinderoppas.

Reacties?(A)

Reacties (29)

  • DirtyGame

    Ik weet niet wàt ik moet zeggen..
    Buiten dat jouw story echt geweldig is!
    Ga je please snel verder? ^^
    <33

    1 decennium geleden
  • Maboroshi

    Snel verder x)
    Het is leuk ;D

    1 decennium geleden
  • NNoise

    aaaaaah super leuk:9~
    snel verder! :]
    xx

    1 decennium geleden
  • Springsteen

    Oooh, je schrijft zo mooi!!! Heb ze in 2 dagen gelezen en ik wil verderrrr lezennnnnn!!!!

    1 decennium geleden
  • LunaMar

    oeh heel leuk! je schrijft op zo'n leuke manier, snel verder, bedankt voor het melden weer doen? x

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen