8. De macht van negen

“Leo” roept Piper. Zij, Phoebe, Paige en Prue waren naar het huisje gelopen. “Leo” roept Piper weer. “Wat is er Piper?” vraagt Leo die naar hun toe loopt. Dan ziet hij Prue. “Prue?” vraagt hij. “Uhu” Zegt Prue met een glimlach. “Hoe..” Begint Leo, hij is helemaal verbluft en weet niet wat hij hiervan moet denken. “Hoe dit kan? De Wijzen hebben me een lichtgids gemaakt, ik keek alleen wel raar op toen ze zeiden dat jij ‘uit de gratie gevallen’ bent.” Zei Prue. Ze zag Leo raar kijken. “Ik heb navraag gedaan.” Zei Prue droogjes. “Oh.” Antwoord Leo enkel. “nou ja, welkom terug, denk ik.” Zegt Leo. “niks welkom terug, mijn charge is ontvoerd en trouwens, ik mocht jullie niet ontmoeten.”
“waarom niet?” vraagt Paige. “omdat.. jullie door moesten gaan met jullie lotsbestemming, het was het Halliwell lot dat ik stierf en dat Piper en Phoebe jou vonden, Paige.” Antwoord Prue. “Prue, je klinkt als de Engel van Het Lot.” Zegt Phoebe. “Welke, Pheebs?” Vraagt Prue met een glimlach. “haha, grappig hoor.” Zegt Phoebe die haar tong uitsteekt. Piper glimlacht. “nu weet ik waar jouw kinderen dat brutale van hebben.” Zegt Piper glimlachend. “Rose heeft het van Mariska” zegt Phoebe. “trouwens is Mariska al terug” vraagt ze aan Leo. “Nee” zegt hij hoofdschuddend. “Waar is dat kind?” vraagt Phoebe. Dan komen de rest van de familie naar buiten. Melinda is de eerste die verbaasd kijkt naar de nieuwkomer. “U bent?” Vraagt ze een beetje kortaf. “Melinda!” roept Piper uit. “iets beleefder graag.” Zegt ze. “sorry.” Mompelt Melinda. Phoebe glimlacht plagend. “nou weet ik van wie ze het hebben.” Zegt ze lachend. “hé!” Piper grinnikt. “niet van mij hoor.”
“Nee, nee.” Zegt Paige. Hé, aan wiens kant sta jij?” Vraagt Piper met opgetrokken wenkbrauwen. Prue slaat haar armen om Piper heen. “ik sta aan jouw kant hoor.” Zegt ze. “Welkom aan de Macht van Vier.” Zegt Piper met een glimlach. “Mam geef eens antwoord”zegt Melinda. “dit jongens” zegt Piper, “is Onze zus Prue” Prue knikt. “Dus dit zijn dus jullie kinderen?” zegt Prue. “jep”zegt Paige. “aangenaam jongens.” Dan brengt ze haar handen naar haar hoofd en kreunt. “oh” ze valt bijna om en Phoebe vangt haar op, maar krijgt wel een visioen. Ze ziet hen in een grot, een man met lang witblond haar.. nee een elf.. dan ziet ze een meisje met lang bruin haar en een paar demonen, ook ziet ze Angel. Dan schrikt ze en ziet ze Cole. Einde visioen. “eh.. Cole leeft weer.” Zegt ze. iedereen schrikt en kijkt haar aan. “dat kan niet” zegt Paige. “hij was vernietigt”
“wat heb je gezien?” vraagt Piper. “ons.. in een grot.. ik zag een meisje met lang bruin haar..” Begint Phoebe. “Aya” maakt Prue duidelijk. “Ja, ook zag ik een man.. hij had lang witblond haar.. en ik zag Angel.. En Belthazor, Barbas en De Bron..”
“en dat hebben wij weer” mompelt Paige. “wie zijn Barbas, De Bron en Belthazor?”vraagt Henry aan Paige. “Belthazor oftewel Coleridge Turner is de ex van Phoebe.” Zegt Paige. “Barbas is de demon van Angst en De Bron.. ja dat is de Bron van al het Kwaad. Van alle demonen dus.” Zegt Paige met een zucht. De acht kijken haar angstig aan. “Maar wij zijn toch de negen Magische Machten?”zegt Wyatt, “dan kunnen wij ze toch wel aan?”
“misschien wel met z’n negenen maar nu zijn jullie met z’n achten” zegt Leo. ‘niet voor lang.” Zegt Phoebe. “Kom mee, dan gaan we naar binnen.” Ze beent naar binnen en gaat naar de woonkamer, daar aangekomen doet ze de gordijnen dicht en draait ze zich om. “wat doe je?” Vraagt Piper. “dat zul je wel zien.” Mompelt Phoebe.

“Krachten van de heksen reis,
Ga ongezien door de lucht,
Breng mij Mariska terug,
Kom naar me toe, ik roep je aan.”

Eerst gebeurt er niks, maar dan wervelt een windvlaag op en staat Mariska voor hun met gesloten ogen. “Mariska.” Zegt Phoebe kalm. Ze wacht geduldig tot Mariska haar ogen opent en kijkt Piper en de anderen aan. Mariska opent haar ogen. Ze zijn rood en een beetje vochtig. Dan kijkt ze Phoebe langzaam aan. “Mariska..” Phoebe bijt op haar lip en legt een hand op haar schouder. “Wat is er met je?” Ze kijkt Mariska aan en trekt haar dan naar een bank toe en waar ze haar optrekt. “niks” zegt Mariska en ze wend haar hoofd af. “waarom heb je dan van die rode ogen?” vraagt Phoebe. “ik heb te lang onderwater gezeten” zegt Mariska gesmoord. “Mariska.. het is echt wel te zien dat dit niet zo is, je hebt gehuild hé?” Phoebe kijkt haar meelevend aan en vraagt zich af waarom dat zo is. “Ik ken jou je hele leven, ik weet dit van jou.” Ze houdt haar hand op Mariska’s schouder. “en toch is het zo” zegt Mariska terwijl ze naar buiten kijkt. Ze staat op en loopt richting de deur. “Als het zo is, waarom wil je dan weer weggaan?” Vraagt Phoebe die ook opstaat. Dan als ze naar Mariska toe wil lopen krijgt ze een plotselinge vlaag van duizeligheid en ze houdt de tafel vast. Mariska staat voor zich uit te kijken met betraande ogen. Ze weet dat ze geen Halliwell is.. Coop die vlakbij staat loopt naar haar toe. Phoebe kijkt op en schudt haar hoofd. Dan kijkt ze naar Mariska. “Je weet het hé?” vraagt ze zacht. “wat weet ik” vraagt Mariska ze houd de deurknop vast en staart naar de deur.
“wat is er mam?”vraagt Rose. “Je weet wat we jou niet wilden vertellen.. de rede dat je gehuild heb..” Mariska knikt. “waarom?” vraagt ze, “waarom hebben jullie het nooit gezegd?”
“ik wist dat er iets was, en nu ik ouder ben weet ik het, de rede waar ik al tijden mee rond loop.” Phoebe knikt. “We wilde het je niet vertellen omdat we.. we wisten niet hoe je zou reageren..” ze bijt even op haar lip. “We wilden gewoon wachten tot je wat ouder was..” Ze zwijgt even. “Het spijt me.”
“ja” zegt Mariska. Ze gooit de deur open en loopt naar buiten. Ze zullen me nu allen nog kennen als Angel denkt Mariska. Maar mij zien ze niet meer. Phoebe heeft geen flauw idee waar Mariska heen ging en of ze haar ooit nog zou zien hierna, ze voelde een traan over haar wang rollen. “Mariska!” Roept ze haar achterna, met een schorre stem. “wil je dan niet dat wij jou alles vertellen voor je oordeelt?” maar Mariska hoort het al niet meer. Coop komt naast Phoebe staan. “laat haar maar even af koelen” zegt hij. Phoebe knikt. “Ja..” haar stem trilt en ze kijkt Coop aan.

Reacties (1)

  • Histoire

    Vind het wel erg eigenlijk voor Mariska hoor.
    Als ik haar was zou ik ook moeten afkoelen. Heeft ze alle redenen toe...

    Maar goed dat ze terug is

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen