Ik hield hijgend halt bij een grote boom midden in het park. Toen ik vanmorgen wakker werd, lag Shin nog fijn te slapen. Ik besloot op te staan en te gaan rennen. Toen ik merkte dat er voor de rest ook nog niemand opwas, had ik een slordig briefje geschreven en ben gewoon weggegaan. Hier had ik gewoon even behoefte aan. De longen uit mijn lijf rennen. Even alle stres laten verdwijnen. Helemaal tot rust komen. Het telefoontje en het gesprek van gisteren knaagde nog steeds aan me. Misschien had Kiro gelijk, misschien kon ik maar beter niet meer met ze omgaan. Veel had ik toch niet aan vriendinnen die zo deden. Misschien was ik inderdaad wel beter af alleen.
Ik beet op mijn lip en besloot terug naar het appartement te gaan. Gelukkig had ik goed opgelet waar ik heen rende, want het zou echt erg zijn als ik hier nu zou verdwalen. Het was maar goed dat ik altijd en overal mijn telefoon meenam. Sommige mensen zouden het een slechte gewoonte noemen, maar wat moest ik anders met dat ding? Ik niesde en kroop wat verder in mijn joggingtrui. Het was nog steeds koud buiten, maar dat had ik ervoor over.
Al gauw stond ik voor het appartement en belde ik aan. Even bleef het stil, maar toen klonk er wat gestommel en ging de deur open. Romeo, die de deur had geopend, liep meteen weer weg. Verbaasd stapte ik naar binnen toe en sloot de deur achter me. In de woonkamer zat Kiro nijdig op een stuk chocolade te knabbelen en naar anime te kijken. Ik snapte het al meteen. De jongens hadden ruzie gehad. Romeo stond in de keuken een ei te bakken. Het water liep me al in de mond, maar ik besloot hem maar met rust te laten. Uit de repetitiekamer klonk wild getik, wat betekende dat Shin zijn frustraties eruit aan het slaan was. Wat was het toch weer gezellig om met vijf jongens onder één dak te wonen.
Ik liep de badkamer in en sloot de deur achter me. Met een zucht bekeek ik mezelf in de spiegel. Ik vond het onzin om me op te maken wanneer ik ging rennen. Hoe goed je make-up ook was, het liep altijd wel een beetje uit. Mijn lange haren had ik in een simpele staart gebonden en mijn pony had ik naar achteren gestoken. Zo had ik daar tenminste geen last van. Ik tuitte mijn lippen en veegde wat zweet van mijn voorhoofd. Ik had het flink lang volgehouden. Ik trok het speldje en het elastiek uit mijn haar en schudde wild met mijn hoofd. Mijn krullen vlogen speels in het rond.
Vanuit de woonkamer klonk wat geschreeuw. Ik zuchtte. Ik had er altijd een hekel aan als mensen – en dan met name jongens – ruzie hadden. Vooral balen dat ik er nu middenin zat. En ik wist natuurlijk ook helemaal niet wat er nou precies aan de hand was. Misschien moest ik het straks maar eens aan Shin gaan vragen, als hij me dan tenminste niet ging bekogelen met drumstokjes. Dat zou nogal pijnlijk kunnen aflopen.
Ik zette de douche aan en trok mijn kleren uit. Voorzichtig stapte ik onder de douche en liet het warme water genietend over mijn lichaam stromen. Ik hield van warmte. Ik boog mijn hoofd voorover en liet het water door mijn haren glijden. Aan alle kanten druppelde het naar beneden. Ik vroeg me echt ontzettend af waarover de jongens ruzie hadden. Ergens vervloekte ik mijn nieuwsgierigheid. Ik moest ze gewoon laten, dan zou het wel goed komen. Toch?

.

Reacties (8)

  • goshoKuzame

    aiyai..heb je de deur dit keer wel gesloten?XD

    hahah vliegende drumstokjes ='D
    moet je bij ons op school doen in het muzieklokaal, muaha!(duivel)

    snel verder:33

    1 decennium geleden
  • uncommon

    Prachtig_O_

    1 decennium geleden
  • poisonthorn

    Hmmm... Wat is er toch aan de hand...?

    X.

    1 decennium geleden
  • Chasassyeon

    En wat is dr nu gaande in dat kot(nerd)

    Verder!

    1 decennium geleden
  • debi

    het moet goed komen andres ben ik heel verdrietig en nu snel verder please

    xx

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen