Ik besloot hem maar gewoon te negeren en begon mijn muesli naar binnen te lepelen. Ik begon echt een hekel aan de jongen te krijgen, maar ergens was ik ook weer nieuwsgierig. Spirit had zijn ontbijt al op en begon te miauwen in de richting van de jongen. Ik vloekte binnensmonds.
“Je negeert me weer, of niet soms?” Ik voelde de blik van de jongen branden. “Je hebt me wel pijn gedaan, gisteren. Mijn kontje zal nooit meer hetzelfde zijn.” Ik beet op mijn onderlip om niet te grinniken en nam vlug nog wat muesli. “En waar was je gisteren de rest van de dag? Thomas was in alle staten en Lisanne maar proberen om hem rustig te houden. Stiekem was het best grappig. Al snap ik niet wat die twee in elkaar zien. En ik snap ook niet hoe ze met jou onder één dak kunnen leven. Je bent echt alleen maar chagrijnig.” Spirit begon kwaad te blazen. “En jouw kat maakt me bang.” Ik zette mijn kommetje op het krukje dat op het balkon stond en bukte me naar Spirit toe. Met gemak tilde ik hem op.
“Brave kat,” fluisterde ik zachtjes en drukte een kusje op zijn hoofd. Hij miauwde tevreden.
“Nou, jullie passen wel goed bij elkaar, want jullie schijnen alleen elkaar te mogen.” Spirit miauwde meer. Ik begon hem door zijn vacht te kriebelen. “Heb je trouwens goed geslapen? Nou ja, beter dan gisteren? Want je maakte me echt bang! Volgens mij hoorden ze je drie straten verderop nog en dat zegt heel wat, aangezien wij al zoveel lawaai maken.” Ik zuchtte geïrriteerd. “En dat hoorde ik. Dat is niet erg aardig, want ik probeer hier serieus een gesprek aan te knopen en – au!” Ik vroeg me af waarom hij opeens een pijnkreetje sloeg, maar durfde niet te kijken.
“Strify! Doe eens een keer normaal. Ze moet je niet, heeft ze dat niet allang duidelijk gemaakt?” grinnikte iemand. Blijkbaar heette de irritante jongen dus Strify. “Al heeft ze wel een onwijs schattige kat.” Strify mompelde verontwaardigd wat. “Hé, eh, meisje – ja, sorry. Ik weet je naam niet, dus noem ik je maar zo – mag ik je kat aaien?” Op de een of andere manier vond ik de jongen wel aardig, al wist ik niet wie hij was. Ik draaide me met een geforceerde glimlach om naar het andere balkon. Een jongen met halflang zwart haar en een lippiercing keek me vriendelijk glimlachend aan. Hij was amper een meter van me verwijderd, zo dicht lagen de balkons bij elkaar.
“Ja, natuurlijk.” Ik reikte hem Spirit aan, die het zich gewoon liet bekomen. De jongen nam hem aan en begon hem te aaien. Spirit begon tevreden te spinnen.
“Wat een coole kat. Hoe heet hij?” Hij keek me vragend aan.
“Spirit.” Meteen begon mijn kat te miauwen.
“Leuke naam. Ik vind jouw kat trouwens nogal apart.”
“Hoezo?”
“Nou, zoals hij reageert op wat er gezegd wordt en hoe hij kijkt. Alsof hij ons serieus begrijpt.” Ik knikte instemmend.
“Vandaar dat ik hem ook Spirit heb genoemd.” De jongen lachte en gaf Spirit terug aan mij.
“Waarom praat je wel met hem?” vroeg Strify verontwaardigd.
“Omdat hij tenminste op een normale manier met me praat,” antwoordde ik en zette Spirit weer op de grond. Strify keek me niet-begrijpend aan. “Jij begon al meteen met dat ik niet zou moeten roken. Nou, dan heb ik niet veel zin om met je te praten. Niemand, denk ik.” Ik pakte mijn kommetje muesli weer op en stapte naar binnen toe.

.

Reacties (5)

  • worldofanime

    ga verder

    1 decennium geleden
  • xSerena

    PLEASE IK SMEEK JE GA VERDER(H)

    1 decennium geleden
  • sexkitten

    haha gauw verder

    1 decennium geleden
  • poisonthorn

    Oh, ik lieft dit hoofdstuk. Echt super! ;D
    Kan niet wachten op meer, want ze is echt cool.

    POK MOO IJS
    X.

    1 decennium geleden
  • Posh

    Ahaha, Strify is gewoon irritant XD
    Romeo is awesumm :3
    En Yu ownt hen gewoon beide<3
    verder ^-^'

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen