Geïrriteerd staar ik naar mijn vriend en mijn zus die tegen over mij op de bank zitten te bekvechten. ‘Als jij niet zo dreigend tegen over hem had gestaan had ik hem niet over gepakt.’ Gaat Emmett door tegen Rosalie. Ze zitten al te bekvechten met elkaar sinds we klaar zijn met school. ‘Ik wilde gewoon weten wat hij met mijn familie te maken heeft mag ik.’ Emmett gromt wat en slaat zijn armen geïrriteerd over elkaar. ‘Als jij gewoon rustig was gebleven en het bij dreigen had gehouden had het ook kunnen lukken.’ ‘We weten nog steeds helemaal niks. Jij mag blij zijn dat de directeur je niet heeft geschorst voor je handelingen tegen over Cole. En hou toch eens op met dat ge-als, daar hebben we ook niks aan want zo is het niet gegaan.’ Ik zucht en sta op. ‘Je moet gewoon niet zo betweterig doen.’ Reageert Emmett er tegen in. Negeer die twee verder en loop de keuken in om wat avond eten op te scheppen. ‘Wat hebben die twee?’ Vraagt Carlisle die het hele verhaal niet heeft mee gekregen. ‘Dat laat ik zo wel zien,’ Zeg ik aangezien ik geen zin heb om alles helemaal op nieuw uit te leggen. ‘Waarneer houden die twee is op?’ Vraagt nu ook Jasper die van zijn kamer af is gekomen. Ik haal onwetend mijn schouders op. ‘Ik denk dat het zal duren tot een van de twee de ander zijn hersens inslaat.’ Mompel ik grimmig en begin aan mijn avondmaal.

Als ik na 5 minuten klaar ben met mijn eten en mijn bord heb afgewassen en opgeruimd kijkt Carlisle me vragend aan. ‘Gaat iemand me nog vertellen wat er aan de hand is.’ ‘Volg mij maar.’ Alsof dat een teken is komen ook Alice en Edward vanuit de bomen het huis in. Ik loop de woonkamer in waar Rosalie en Emmett elkaar nog net niet in de haren vliegen. Ik ga achter de bank staan en pak van elk hun rechter hand. Ze kijken me verbaasd aan maar laten me wel hun handen op tillen. ‘Kijk.’ Ik draai de arm van Rosalie naar beneden zodat je op de rug van haar hand een vorsen rode plek ziet zitten en die van Emmett draai ik naar boven. Net onder zijn ring en middelvinger bevind zich de zelfde soort rode vlek als bij Rosalie. ‘En wat heeft dit er mee te maken?’ Vraagt Carlisle die het verband nog niet helemaal ziet. Ik laat hun handen los en laat mijn eigen rechterhand zien waar precies de zelfde soort rode plek zit. ‘Zijn jullie in aanraking gekomen met Cole?’ Buldert de stem van Carlisle plotseling door de woonkamer. Geschrokken kijk ik hem aan en dan naar de twee op de bank. Ze knikken beide tegelijk naar Carlisle die alleen maar bozer word.

Een schuldgevoel begint me te bekruipen. ‘Wat heb ik nou gezegd, dat Lilla er last van heeft is erg genoeg. Nu hebben we er nog twee bij. Wat moet ik toch met jullie?’ Ze halen beide onwetend hun schouders op en laten hun hoofd hangen. Het is nooit leuk als je vader je op je kop geeft maar al helemaal niet als het onterecht is. ‘Het is niet hun schuld.’ Mompel ik zacht. ‘Uitleg als je blieft.’

‘Ik zat alleen met Rosalie in de aula en vroeg me af wat Cole van ons wist. Rosalie zei dat ik het gewoon moest vragen terwijl ze weet dat ik het niet durf. Dus toen zijn we samen met hem gaan praten op de gang.’ Ik kijk even naar Rosalie met een smekende blik. Ze trekt even een mondhoek omhoog als een kleine glimlach en vervolgt mijn zinnen. ‘Ik weet niet precies wat er gebeurde maar toen ik Col zo nonchalant tegen de muur aan zag leunen knapte er wat in me. Zonder er bij naar te denken greep ik hem bij zijn shirt en tilde hem van de grond af. Omdat hij naar lucht aan het happen was pakte hij mijn rechter hand vast om zichzelf er aan op te kunnen trekken.’ ‘Hoe komt het dan dat Emmett er ook last van heeft?’ Onderbreekt Carlisle Rosalie haar uitleg.
‘Ik dacht dat Cole Lilla wat aan wilde doen dus wilde ik heb persoonlijk de hersens in slaan.’ Zegt hij en haalt zijn schouders op. ‘Hersens heeft hij niet eens.’ Emmett begint zachtjes te lachen op zijn eigen grapje maar houd snel op als hij de boze –nee woedende- blik van Carlisle ziet.

‘Jullie zijn echt ongelofelijk. Jullie steken mijn regels gewoon in de wind alsof het niks is. Ik zei niet voor niks dat jullie geen contact met hem mogen zoeken. Wat denken jullie dat er zal gaan gebeuren. Hij kan nu zo naar de Volturi stappen, laat zijn handlezen en weg zijn we. Snappen jullie dat wel?’ Brand Carlisle naar ons uit. Alle 3 kijken we naar onze voeten en ik voel mezelf trillend op mijn benen staan als een rietje. Ik snik zachtjes en piep een sorry. Ik voel een arm troostend om me heen maar schut hem af. Een troostende arm heb ik niet verdient. Ik mompel een sorry en dat ik niet gestoord weer worden en loop de trap op. Ik loop de kamer van mij en Emmett in. De deur doe ik rustig achter me dicht en open de dubbelen ramen en ga er half uithangen. Ik zucht diep en kijk naar de donkere wolken die als een grote deken over Forks hangt. Af en toe vraag ik mezelf echt af wat ik hier doe. Of het wel een goede beslissing van me was om het Elixer te gaan drinken.

Reacties (8)

  • Suspect

    ...

    Snel verder, en het is een goede beslissing!!!

    9 jaar geleden
  • MoonLove

    Omg geweldig nja k dacht zet nog reactie haha oeh het is half 2. En ik lig nog steeds muziekje te luisteren panic at the disco I write sinse not tragedies. En ik ben gelijk aan het schrijven ik zet vanmiddag twaalf online ben al bij de achttien mrt schrijven dus kan makkelijk. Maar dan ga ik nu slapen je hoofdstuk is geweldig haha ge-als hahahaha

    Xxxx hvj

    9 jaar geleden
  • xxxIlsexxx

    :Onatuurlijk is het een goede beslissing!!!
    snel verder!!!

    9 jaar geleden
  • Feltbeat

    Het zou wel tof zijn als ze een vampier is.

    9 jaar geleden
  • xxxIlsexxx

    van mij mag ze vampier worden en mij maakt het eigenlijk niet uit of het voor of na de 100 is, zolang ze maar gelukkig is bij emmet:P

    xxx
    hvj

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen