Het was donker toen een groepje van ongeveer 18 mensen door de straten van Port Royal liepen. Van het Caribbean gebied. Het was de familie Halliwell met hun vrienden. Ze waren na de gebeurtenissen van Hawaï hier heen gevlucht. Om zo weg te kunnen komen van de demonen.
“ Waar gaan we heen ?” vroeg Rosé aan haar moeder. Ze hielt wanhopig de hand van Phoebe vast. Maar Phoebe gaf geen antwoord. Maar dan opeens komt er een vrouw met lang blond haar op hun af. “ Um neem me niet kwalijk?” zei de vrouw. “ Maar zijn jullie de Halliwell's?”
Iedereen keek elkaar aan. “ Ja.” Antwoorden Piper tegen de vrouw. “ Hoezo?”
“ Nauw ik kreeg bericht van een of andere wijze die vertelde dat een groep mensen genaamd Halliwell hier heen zouden komen.”
“ Maar goed.” Vervolgde de vrouw. “ Ik zie dat u hier vreemd ben dus zal ik me maar even voor stellen, Mijn naam is Elisabeth Swann, de dochter van de gouverneur.” De familie Halliwell keek haar aan. “ Eh aangenaam,” zei Piper. “ Ik ben Piper, dit zijn mijn zusjes Phoebe en Paige,” Ze wees naar haar zussen. “ en hun echtgenoten Henry en Coop. Ze wees op de mannen. “ Mijn eigen man Leo. Onze kinderen Wyatt, Chris en Melinda.”
“ Mijn kinderen heten Mariska, Ashley en Rose.” Zei Phoebe en wees op haar kinderen. Toen zei Paige:
“ En mijn kinderen heten Henry jr., Summer en April.”
“ Wow dat is een hele grote Familie.” Zei Elizabeth en toen viel haar oog op Legolas en Aya. “ En wie zijn dit?” vroeg ze.
“ Dit zijn vrienden van mijn dochter, Mariska.” Zei Phoebe met een glimlach. Elisabeth knikte en wenkte toen het gezelschap. “ Volg mij.” En iedereen volgde haar, Melinda ging naast haar moeder lopen en fluisterde: “ Mam, ik wil een vakantie zonder demonen en magie of is dat soms te veel gevraagd?” ze keek haar moeder vragend aan.
“ Nee hoor,” zei Piper, “ Je tantes en ik denken daar ook al jaren over, maar we moeten nu een schuilplek hebben en dit is een mooie kans om te bekijken wat we gaan doen, dus alles bij elkaar de demonen kunnen nu niet aanvallen aangezien ze niet weten waar we zijn.” En hierop zweeg ze. Melinda keek haar moeder teleurstellend aan. Ze had gehoopt dat haar moeder zou zeggen dat ze naar huis zouden gaan. Die blik was Piper niet ontgaan en zei: “ Misschien word dit wel een leuke vakantie, ik heb wel eens horen zeggen dat het Caribische gebied erg mooi is.”
Melinda rolde met haar ogen. “ Yeah, right.” Zei ze sarcastisch en keek toen naar hun gastvrouw. Elisabeth had lang blond haar en een rare gouden ketting om in de vorm van een doodskop, de vorm van een piratenvlag merkte Melinda op. Ook haar nichtjes hadden dat ook gemerkt. Mariska, Ashley en Rose liepen achter het groepje aan toen ze op weg waren naar het huis van Elisabeth en spraken zachtjes tegen elkaar.
“ Hebben jullie ook die ketting gezien?” vroeg Rose aan haar oudere zussen toen ze buiten gehoor waren van de volwassenen. Haar zussen knikken. “ Ja.” Zeggen Mariska en Ashley in koor en dan lachen ze, maar net al Mariska iets wil zeggen merkt ze door haar magische krachten dat ze die meneer Legolas en Aya was vergeten en haar zusjes merkte het ook en gingen toen snel over een ander onderwerp. Na een tijdje waren ze bij het grote landhuis.

Melinda lag op bed en dacht na. Toen ze hier aan waren gekomen in het huis van Elisabeth. Haar ouders en ooms en tantes waren met de vrouw aan het praten, haar broers waren ook tegen elkaar aan het praten haar jongste neef en nichtjes waren gezellig met elkaar aan het spelen. En Mariska, Ashley en Rose waren naar buiten gegaan.
“ Waarom kunnen we niet gewoon op vakantie gaan?” mompelt Melinda tegen de muur. “ Waarom kunnen we niet een normaal leven lijden.” Ze zucht en rolt zich op haar zij.

Het is al laat in de avond als Melinda wakker word door geschreeuw en kijkt snel uit het raam. Daar ziet ze dat ze worden aan gevallen door rare piraten. Dan roept ze: “ Weg” en een deel van de piraten worden achter over geblazen.
Onder het raam op de grond vechten Mariska, Rose en Ashley tegen de piraten die maar niet dood lijken te gaan. “ Gloeiende goden.” Roept Mariska uit. “ Die gasten willen maar niet dood.”
Ashley lacht. En ze kijken allemaal wanneer Melinda een paar niet te doden piraten op afstand houd. “ Ja dat kan natuurlijk ook,” mompelt Rose. “ Kijk ze gaan weer.” En zoals ze zien verdwenen de piraten weer. “ Ik ga achter hun aan.” Zei Mariska en verdween uit het zicht zowel Ashley als Rose schudden hun hoofd en gingen snel kijken hoe het met de andere was.
Maar later bleek dat Elisabeth was mee genomen door de piraten net zoals Summer. Maar ook Legolas en Aya waren weg. Toen die zagen hoe Elisabeth en Summer werden mee genomen gingen die de piraten achter na. “ We moeten ze terug krijgen” zei Paige. De andere knikten.

Het duurde niet lang voor dat Summer wakker werd, liggend op een bed in een kajuit, “ Waar ben ik?” mompelt ze en kijkt om haar heen.
“ Je bent op een piraten schip.” Hoorde ze een bekende vrouwe stem en toen ze keek zag ze de vrouw die hun onderdak had aangeboden, het was Elisabeth. “ Het komt allemaal weer goed.” Zei Elisabeth. Summer knikten naar haar dat ze het begreep.
“ Ze zullen ons geen kwaad doen,” ging Elisabeth verder. “ Vanwege deze ketting.” Daarop liet ze een ketting zien die ze om haar nek had hangen. Het was het piraten medaillon.
“ Maar wat moeten ze dan van ons?” vroeg Summer. Elisabeth haalde haar schouders op. “ Geen idee, ik weet alleen dat ze heel belangstellend werden toen ik loog dat ik Turner van me achternaam hete.” Summer keek bedenkelijk voor zich uit.

Mariska zat bij de havens, ze had net de boot van die piraten gemist maar had wel kunnen zien dat zowel Elisabeth als Summer waren mee genomen en meteen daarop zag ze twee mannen. Eentje leek op een piraat de ander op smid. Stilletjes sloop ze naar de mannen toe die samen aan het bespreken waren wat ze zouden doen. “ Een goede dag heren, wat zijn we aan het doen?” vroeg ze toen ze achter de mannen kwam te staan. Geschrokken keken de mannen om.
“ O niks hoor meisje.” Zei de man die op een piraat leek. “ Er is niks aan de hand.” Mariska keek de man schattend aan, ze vond dat de man de boel wel lachend vond.
“ Aha en dat moet ik geloven?, nauw nee dus vertel maar eerst wie jullie zijn.” In feitelijk kon ze niet zomaar twee onbekende mannen vragen wie ze waren. Maar ja dacht ze. Wat niet weet wat niet deert.
“ Ik ben Kapitein Jack Sparrow.” Zei de eerste man. “ En ik ben Piraat.” Mariska knikte dat ze het begreep en ze lachte had ze het dus toch goed.
“ En ik ben Will Turner,” zei de tweede. “ Smid hier in het dorp.”
“ En wie ben jij?” vroeg de piraat aan haar.
“ Ik ben Mariska Halliwell,” antwoorden Mariska. Ze vond het handig om haar adoptie naam te gebruiken. “ Ik ben een heks, maar misschien geloven jullie dat niet.” Ze keek de twee mannen rustig aan.

In het huis van de gouverneur, het huis van Elisabeth waren de Familie Halliwell druk aan het praten, hun gast vrouw was ontvoert samen met Summer en nu waren Mariska, Legolas en Aya ook al weg. Ze wisten niet hoe dit zou af lopen.

Reacties (3)

  • Histoire

    Haha zalig dat Jack Sparrow ook mee doet =)
    Die zal vast ook nog dingen gaan uitstekenxD

    Heel snel verder want ik ben echt benieuwd hoe het afloopt

    1 decennium geleden
  • nikkiemalik

    hup verder x

    1 decennium geleden
  • LieseCullen

    snel verderr!!!!!
    x

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen