Rose

Ik had gewoon iets moeten zeggen natuurlijk. Het was voor mij ook een raadsel waarom ik ineens zo meegaand was. Al kon ik natuurlijk ook wel bedenken dat ik dat alleen maar deed om de goede vrede te bewaren. Ik wist maar al te goed dat Emma duidelijk boven mij stond, dus dat hield ook in dat ik me een beetje gedeist moest houden. Ik bedacht me hoe mijn beste vriendin Lily zou reageren als ze me op dit moment zou zien. Waarschijnlijk zou ze in lachen uitbarsten en me voor gek verklaren. 'Leer die trut eens een lesje!!' zou ze gillen. Zij kende me als geen ander en wist dat ik behoorlijk recht voor mijn raap ben. Als ik het ergens niet mee eens ben, zeg ik dat. Niet altijd heel subtiel inderdaad, maar iedereen die me een beetje kent, weet wat ie aan me heeft. Maar goed, eerlijk is eerlijk. Ik heb natuurlijk ook wel eens (en vaker dan eens) dingen voor mezelf verpest door te eerlijk te zijn en dat mag deze keer echt niet gebeuren. Dit was mijn droom. Mijn kans om te bewijzen dat ik talent genoeg heb om een verantwoordelijke taak te dragen binnen een grote organisatie.

Dit mocht ik niet verpesten.

De zeepbel bestaande uit mijn doelloze gedachten spatte uiteen toen er ineens iemand een hand op mijn schouder legde. Ik keek op en zag hoe Cas me schuin aankeek. 'Rose, is alles wel goed met je? Je ziet er zo.. moe uit'. Wat een subtiele manier om te zeggen dat ik er niet uitzie, zeg. Not.. 'Jahoor, alles oké met mij, beetje slecht geslapen, maar daar heb ik vaker last van.. Ik slaap het liefst in mijn eigen bedje'. Ik probeerde er een zelfverzekerde glimlach aan vast te plakken, maar ik voelde dat het niet helemaal overkwam. Cas grinnikte. 'Dat wordt afzien voor je! De komende weken zul je toch echt hier moeten slapen. 'Tis een beetje ver om steeds op-en-neer te vliegen he!'. Net toen ik wilde gaan vertellen dat ik het helemaal geen afzien vond om in Zuid-Afrika te zijn, knipoogde hij en liep zo van haar weg. Ik keek hem schaapachtig na terwijl hij naar een donkerharige man, waarvan ze schatte dat hij niet ouder dan 25 zou zijn, liep en tegen hem begon te praten. Fijn. Nu dacht Cas waarschijnlijk ook al dat ze deze stage niet aan zou kunnen.


De wedstrijd ging binnen nu en niet al te lange tijd dan toch echt beginnen. Ik was samen met Cas en Emma al bij de Uruguayaanse spelers geweest. We moesten sowieso kennismaken en er moesten ook wat praktische zaken worden doorgesproken. Toen we net binnen waren, was het wat ongemakkelijk geweeest. Ook liet mijn Spaans me een beetje in de steek, toen ik aangestaard werd door een stuk of 20 nieuwsgierige koppies. Cas deed in eerste instantie het woord en even daarna zag ik Emma staan smoezen met Uruguay's keeper. Muslera. Schijnbaar had dat kreng ook al contacten opgebouwd. Ik voelde me ineens ontzettend stom en overbodig. Ik liet mijn ogen over de menigte glijden. Er stonden hier en daar wat spelers met elkaar te praten. Anderen gaven elkaar plagerig een duw in het voorbijgaan. Mijn oog bleef hangen op een aantrekkelijke man met blond, krullend haar. Hij stond helemaal in zijn eentje, tegen de muur aangeleund. Als ik me niet vergiste was dit Diego Lugano, Uruguay's aanvoerder. Ik begon hem ongegeneerd aan te staren, totdat ik doorkreeg dat hij ondertussen ook mijn kant op keek. Natuurlijk werd ik heel charmant rood en kon ik niet anders dan wegkijken. Jammer, Diego kwam abosluut voor in het rijtje voetballers die ik wel een beetje beter wilde leren kennen. Ik probeerde me te bedenken hoe oud hij zou zijn en of hij toevallig een vriendin zou hebben, iets wat ik me vaak automatisch afvroeg als het ging om een leuke man.

Toch betrapte ik mezelf er na een tijdje op dat mijn gedachten weer afdwaalden naar een specifieke speler uit ons eigen teampje. Ik voelde meteen een vervelende steek in mijn buik toen ik me besefte dat ik Robin echt moest vergeten. Schijnbaar viel hij op vervelende krengen. En aangezien ik alles was wat dat kreng niet was en andersom, wist ik ook dat ik totaal geen kans maakte. Zodra het uit zou raken, zou hij gewoon naar de volgende trut gaan. Ik was ervan overtuigd dat ze allemaal even inwisselbaar waren.
~

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen