Foto bij Op tijd

srry dat het zo lang duurde.
Ik was nogal depri (zo depri dat ik kaas op mijn brood ging eten en dichten) dus als ik toen was verder gegaan ging iedereen in één hoofdstuk dood.
Misschien, als ik heel gul was geweest, had ik de vampiers op een walgelijke manier af laten slachten door de Volturi en Taylor alleen laten overblijven....
Maar... het gaat nu weer goed ^-^
Met dank aan een paar vrienden, die zelf wel weten wie ze zijn ^-^

“De Volturi?”, kan Alec me dan nooit eens met rust laten? Het is allemaal wel lief en aardig maar ik heb naast hem ook nog een leven! Een leven dat door de Volturi mogelijk niet lang meer duurt.
Haar pony werpt een schaduw over haar gezicht; “Ja”
“Fugde”, Taylor heeft dus geen keuze meer, ze moet veranderen. Nog voor de Volturi komt.
Alice zucht. Ze leunt naar achter waar haar rug steun vindt dankzij de boom. Gelijk verschijnen er rimpels tussen haar wenkbrauwen. Met haar armen over haar benen zit ze te peinzen.
“En ik dacht nog wel dat er zoveel mogelijk was. Alec vraagt zich zeker af waarom Carlisle schrijft en ik niet”
Alice neuriet een wijsje dat ik niet ken. Het klinkt nogal dromerig. Ze komt afwezig over naar mij.
“Alice luister je wel?”
“Ik denk”, is alles wat ze zegt.
“Oh... natuurlijk... je denkt”
En dan gaat ze weer verder.
“Alice, ik weet niet of je het door hebt, maar ik ben geen gedachtelezer als die ene broer”
Aan haar neuriën komt een eind; “Je hebt iets over het hoofd gezien”
“Wat? Wat dan?”, ik heb werkelijk geen enkel idee waarover ze het heeft.
Een giegel ontsnapt haar mond; “Ben je het nú al vergeten?”
“Wat? Ik kan het toch niet weten als je het niet zegt. Tsjonge, je bent helemaal ingesteld op je broer”
Lachend herinnert Alice me aan de dag dat we elkaar tegenkwamen; “Toen wist je het ook niet”
“Ahnee, Alice. Je bedoelt toch niet”, ik maak mijn zin niet af, het is toch niet nodig want Alice weet precies waar ik aan denk.
“Misschien wel, misschien niet. Maar ik heb wel een ideetje voor wat jij kunt doen om Taylor een keuze te geven”
“O, moet ik haar ontvoeren?”
“Zolang je haar vasthoud en je jouw gave gebruikt is ze zo goed als ontzichtbaar”
“En de tracker van de Volturi, Demetri? Hij gaat ook af op geur”
“Elodie en Jacob kunnen helpen de geur weg te vagen, zij zullen ook niet mogen weten waar je heengaat, maar ze kunnen de hele omgeving rondom Forks masceren met hun geur. Als Seth en je zusje nou ook willen helpen... ”
“Heey”, onderbreek ik haar; “Ik heb liever niet dat mijn zusje nog een pijnlijke verandering ondergaat. Ze is en blijft zoals ze is”
“Ja, dat weet ik, maak je maar geen zorgen. Alleen wolvengeur is nodig”
“Ok. Zeg Alice, wanneer komen ze nou eigenlijk?”
“De Volturi? Morgen”
“Wàààt!?!”, dit kan onmogelijk aan de brief van Carlsile liggen, nee. Alec heeft me geprobeerd te waarschuwen! Ik voel mijn hart breken bij de gedachte. Die arme Alec kon het niet verborgen houden voor Aro. En nu weet Aro ook alles wat Alec weet... of heeft gedacht. Dat ene vermoeden van Alec moet Aro nu ook kennen. De wind raast voorbij en blaast de sneeuw van de bladeren in mijn en Alice’ haar.
“We moeten snel zijn”, fluistert Alice; “Als we dit willen overleven”
“En wat anders?”, ik houd mijn adem in.
Zonder enige emotie antwoord ze; “Anders laten we de rest zolang mogelijk plezier hebben. En dan moeten we op tijd terugkomen, net op tijd voor onze gezamelijke ondergang”

Reacties (4)

  • nakito

    verder!!:$

    9 jaar geleden
  • ailine39

    verder meid heel mooi

    9 jaar geleden
  • Gentleman

    Aiyaaaaa~
    DOOR!
    aww,niet depri zijn,denk aan Ita-chan!
    *Geeft Ita-chan*
    Ita:*HUG*

    9 jaar geleden
  • Sucrose

    snel verder ^^
    X

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen