Het is drie weken geleden dat Jacob me wilde zoenen. En ik ga steeds meer met hem om, hij is een goede vriend, hij helpt me Olivier vergeten. Ik vind hem eigenlijk een beetje leuk. Nou ja, ik weet alvast dat die gevoelens wederzijds zijn, maar ik wil het nog niet, niet zo snel na Olivier. Dat heb ik hem ook verteld.
Hij helpt me met een huisje zoeken. Het hoeft geen groot huis te zijn, gewoon een eigen plekje voor mij en Alex. Tot nu toe hebben we nog niks gevonden. Twee keer zijn we bij een huis wezen kijken, maar die werden het niet. Ik zoek, denk ik, mijn droomhuisje. Maar ik weet niet of ik het ga vinden. Het moet bij het bos zijn, niet in Forks zelf, omdat Alex niet gezien mag worden door mensen. In ieder geval niet te vaak, omdat hij zo snel groeit.
Op vakanties heb ik wel eens van die huisjes gezien waarbij ik meteen iets had van ‘zo’n huisje wil ik later ook’. Nou, zo’n huisje wil ik dus, waarbij je meteen weet dat je het wilt hebben. Oh, en het liefst moeten er rozen bij zijn, maar die kan ik ook zelf planten. “Hannah!” Roept Jacob. Ik was even naar de keuken gelopen. Ik loop naar hem toe. “Wat is er?” “Is dit niet wat?” Hij laat een foto zien op de laptop. “Ja! Zoiets zocht ik.” “Laten we dan maar gaan kijken.” “Ja.” Ik glimlach, misschien heb ik eindelijk mijn huisje gevonden. We rijden er in mijn auto heen. Alex is ook mee. Zodra ik uit gestapt ben, begin ik rond het huisje te lopen. Ik kijk af en toe even door een raam. Het is een heel lief huisje, midden in een open plek in het bos. Het dak is begroeit. Door de ramen zie ik dat het twee slaapkamers en een woonkamer met open keuken heeft. Er zit nog een klein, hoog raampje, maar daar kan ik niet door heen kijken. Ik denk dat daar de badkamer is. Het huisje is wit, met rode raamkozijnen. Vanaf de deur loopt een paadje naar een onverharde weg naar het bos toe. Jacob komt naar me toe lopen. “En, wat denk je?” “Het is geweldig, hier wil ik wonen.” Zeg ik, terwijl ik enthousiast op en neer spring. “Het staat zo te zien al een paar jaar leeg.” Zegt Jacob. Hij is duidelijk minder enthousiast, maar hij hoeft er ook niet te wonen. “Het heeft gewoon een opknapbeurt nodig. Beetje verf, bezem er door heen. Moet wel lukken. Jij was toch zo goed in klussen?” “Oh, nu moet ik je helpen?” Zegt hij. “Ik heb het huis van mijn vader wel opgeknapt, dat klopt.” “Je wilt me toch wel helpen?” Zeg ik, terwijl ik met puppy oogjes naar hem kijk. “Shit, waarom kan ik daar niet tegen?” Ik blijf kijken. “Oke, ik help je wel.” “Dankje!” Ik omhels hem. “Maar je moet eerst zorgen dat je het krijgt.” “O ja..”
Alex komt naar me toe. “Mammie, gaan we hier wonen?” “Als ik het kan betalen.” Hij krijgt een blije glimlach op zijn gezicht. “Het is best dichtbij Renesmee en Jacob, hoewel je met de auto om rijdt. Dus je kan beter door het bos gaan. Om naar Forks te gaan is over de weg het snelst, denk ik.” Zegt hij hyper. “Jij hebt goed opgelet.” “We hebben hier wel eens in de buurt gejaagd.” “Oke dan.” Jacob trekt me mee naar de auto. “Kom, dan gaan we de makelaar bellen.” Hij begint al wat enthousiaster te klinken.
Als we terug zijn, pakt Jacob meteen de laptop. “Kijk, hier staat het nummer van de makelaar. Het huisje is niet onwijs duur, ook al is het in het bos met een groot stuk land, misschien omdat het al jaren leeg staat.” “Oh, dat moet ik wel redden met mijn opa’s erfenis.” Mijn opa had behoorlijk veel geld, bijna een miljoen. En ik heb het geërfd. “Ja.” Ik pak mijn mobieltje en bel de makelaar. We spreken morgen af om van alles te regelen. “Morgen moet ik om elf uur bij de makelaar zijn.” Zeg ik tegen Jacob. “Zal ik mee gaan?” “Is goed.” Glimlach ik.

Reacties worden zeer gewaardeerd.

Reacties (3)

  • UnderTheRedHood

    hoe doe je dat met twee van die plaatjes???

    1 decennium geleden
  • dreamfantasy

    snel verder(flower)

    1 decennium geleden
  • Saellyra

    leuk! vet coowl plz snel verder:D(H)

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen