*ziek thuis* Klinkt raar in het weekend maar anders was ik niet thuis
edit; heb nogal veel school, stukje worden kort of minder veel in de week (like per week een deeltje van 500 woorden of 2 van 200) graag reactie (je ziet dat het nu heel lang duurt)

Ik wist wel waarom ze die vraag stelde. De meeste zullen zich wel afvragen waarom ik hem begreep. Het punt is; ik vroeg me hetzelfde af over haar. Was zij altijd mijn vriendin of gebruikte ze mij enkel om meer te weten te komen? Aan de andere kant, dit is geen droom maar tegelijk lijkt het niet echt. Ik heb zoveel tegen haar gelogen, hoe moet ze weten wanneer ik lieg of niet? Hoe kan ze weten wie ik echt ben?
"Carmen, de grote zus van Evita. Het meisje dat dacht dat het geen kwaad kon om hierheen te verhuizen en te worden geadopteerd door de Cullens"
"Oh, en Nynke? Ze draagt toch dezelfde naam?", ze denkt slim te zijn door die vraag te stellen. Maar eigenlijk zijn Nynke en ik nu al jaren (tweeling)zusjes, we hebben zelfs hetzelfde gif. Dus ik lieg niet als ik beweer dat Nynke ook familie is. Dus zeg ik dat maar. "Nou kom dan mee" "Dat gaat niet, echt niet. Het is beter als we hier blijven"
"Nee, laat maar! Je hebt tegen mij gelogen. Ik dacht dat ik je kon vertrouwen maar dat vertrouwen is nu voorgoed weg!", schreeuwt ze huilend.
"Tay, je snapt het niet!"
Woedend draait ze zich om; "Nee, ik weet nu hoe je over mij denkt! Maar ik ga niet stil in een hoekje kruipen als mijn vrienden in gevaar zijn! En ik loog nooit tegen jou!"
"Tay... wat-"
"Je loog! denk maar niet dat ik je ooit nog geloof", zo gaat het een poos door. Het enige positieve is dat ik zo tijd rek. Alleen kost het me moeite om normaal te blijven praten. Kort samengevat denkt zij dat alles mijn fout is en ik iedereen in de steek laat. Verder denkt ze dat ik Noël heb weggestuurd. Over dat zit ze weer eens mis. Nijdig schuift ze door de sneeuw.
"Taylor, neeeee!!!", als de Volturi haar ziet is alles voor niks geweest! De discussie gaat verder totdat ik opeens opmerk dat we al bij de deur van het huis staan. Taylor's hand rust op de deurknop.
"Ga niet naar binnen!",smeek ik. Maar het is al te laat; de deur zwaait open en ze stapt naar binnen. Op hetzelfde moment voel ik hoe er iets knapt. Het is een onzichtbare draad dat mij met Taylor verbind. Ookwel bekend als Vriendschap. Nog nooit eerder heeft een vriendin zoveel onomkeerbare woede voor mij getoond. Mijn weinige echte vrienden wisten altijd waarom ik iets deed. Helaas Taylor niet. Ondanks dat ik dacht dat ze wel was als die vrienden...

Reacties (4)

  • Gentleman

    Aww..
    COMMON MEID!

    9 jaar geleden
  • xXLumaXx

    aaah nee.
    snel verder..

    9 jaar geleden
  • ailine39

    welk pov is dit?

    9 jaar geleden
  • ailine39

    arme meid

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen