Zwart, zwart zwart zwart. De muren, de stoel, de tafel. Er zijn geen ramen en geen deuren. Ik heb het heel erg koud ook al heb ik een dikke trui aan. Het enige wat niet zwart is, is het zwak lichtgevende peertje boven te tafel en mijn moeder. Ze ligt in witte doeken gewikkeld aan de overkant van de kamer. Ik weet dat zij het is. Ik wil haar aanraken maar het is als of ik vastgevroren zit aan deze koude muur. Dan ga ik me afvragen of ik haar wel wil aanraken. Dat zou mijn eerste keer zijn. Soms denk ik dat ze beweegt, maar dat kan niet. Langzaam ontstaat er een zwarte vlek op de witte doeken. De vlek word steeds groter. Ik zie mama langzaam zwart worden en opgaan in de muren. Ik huil maar het is zo koud dat het bevriest op mijn wangen en pijn doet. Ik wil haar redden maar ik zit vast aan de muur. Nu is ze weg. Opgegaan in het zwart. Het is zo leeg nu. Er is niks meer in de kamer, niks in mijn maag, niks in mijn hoofd. Niks in mijn hart.. Alleen nog maar het zwakke lichtgevende peertje.


'Wake up girl, wake up.' Mijn hoofd word geaait. Ik open mijn ogen die nat zijn en kijk Moose recht in de ogen die een tikkeltje bezorgt kijkt. Zo doet ook de rest. Matt zit naast me op de bank, Jay en Padge zitten op stoelen. Ik voel me zo slecht. Slecht vanwege die rare droom die ik me nu nauwelijks meer herrinner, maar vooral slecht dat ik de jongens zo ongerust maak en dat ik hun concert heb verpest. Ik kan wel huilen maar blijkbaar doe ik dat al. Moose veegt wat tranen weg en zegt:'You slept quite peacefully until you suddenly started to cry in your sleep. I thought it was better towake you up.' 'I am so sorry!' 'You don't have to,'zegt Jay lief. 'I'm so sorry!' Tranen prikken in mijn ogen. Het is zo'n chaos in mijn hoofd. 'I think you should eat something,'zegt Matt. 'How late is it? Where is my band? How long did I sleep? I'm so sorry!' 'Lets get some food for the poor girl,'zegt Jay en hij en Moose gaan weg. Matt pakt mijn handen:'look at me Xan. you have slept for one hour. Your band is in their room waiting for you to wake up. There is still one and a half hour until your concert. Just chill and eat something.' Ik blijf Matt in zijn felblauwe ogen aankijken. Ik kalmeer een beetje maar de neiging om te huilen blijft. 'ah come here Xandra,'zegt Matt en komt naar me toe. Hij knuffelt me en aait me op mijn hoofd. Hij is lekker warm en ik kalmeer wat meer. Het lukt me weer om alles op een rijtje te zetten. Als Jay en Moose terug komen en ik de heerlijke geur van voedsel ruik, begin ik al wat meer hoop te krijgen dat het komende concert nog door kan gaan. Nu ik net aan mijn frietjes wou beginnen komen July en Pieter binnen wandelen. July lichtelijk bezorgt en Pieter lacht alweer als hij ziet dat ik aan het eten ben. 'Jemig Xan, jij bent wel goed ik mensen lachten schrikken,'zegt Pieter vrolijk. 'Daar ben je zeker goed in!'zegt July. Ik lach terwijl ik meer eet want ik krijg nu echt bere honger. 'Ja jongens ik vind het zo stom van mezelf, maar door de zenuwen heb ik vandaag nouwelijks wat gegeten.' 'Wie eet er nou niet op zo'n belangrijke dag?' Pieter klopt op July's schouder en zegt:'Ag je leeft weer en geloof me Xan je was afgrijselijk goed op het podium. Je was bad ass! Dus beter doe je dat ook straks zo.' 'Ja!?'vraag ik hoopvol,'we gaan straks gewoon spelen!? JA???' 'Als jij genoeg eet en fit bent gaan we straks spelen natuurlijk!! Hier hebben we zolang voor gewerkt! Ben jij gek' 'Oh Pieter,'weer komen er wat tranen omdat ik me zo schuldig om alles voel. July en Pieter komen me beide knuffelen. 'Eet, jij idioot!' En ik eet hierna nog 3 porties friet onder het genot van een cola. Dan gaan we naar onze kleedruimte. BFMV beloofd te komen kijken en wensen mij het beste.

'XAN!!!' Ik word plat geknuffeld door iedereen. Ik begroet idereen vrolijk en praat over wat er is gebeurd. Ik merk dat er iemand stil in de hoek van de kamer staat. Met ongenoegen merk ik dat het Marthe is. Ze kijkt me naar aan, maar dat duurt niet lang omdat Jamie vrolijk verteld in wat voor goede staat ik wel niet ben en zij doet 'vrolijk' mee. Ik weiger om me langer zorgen te maken om die trut. Dit is mijn dag. Zij is maar een miezerige seconde van mijn fantastische dag. Jammer genoeg komt ze nu wel wat meer secondes van mijn dag verpesten want ze loopt op me af. 'Zo, jij bent weer helemaal opgeknapt. Dat moet wel als die lieve Matt speciaal voor jou het podium verlaat.' Hoorde ik daar een vleugje jalousie. Je hebt een vriend, stomme trut! Dat zou ik zo graag willen schreeuwen, maar ik hou me in. 'Ja Matt heeft me helemaal weten op te beuren, de schat. Excuseer ik moet naar de wc.'zeg ik poeslief. Eenmaal als ik buiten ben maak ik een geïrriteerd grommetje en ik wil ziekgraag iets slaan of schoppen. Ik moet geduld hebben als dit allemaal voorbij is, maak ik Marthe af. 'BOE!' Ik schrik me de tyfus en sla uit reflex voor me uit. Godzeidank is het net mis. Mark staat geschrokken voor mn neus, maar hersteld zich zelf snel en moet lachen. Ik kalmeer en lach ook. 'Sorry man, ik was zo erg in gedachten ik zag je helemaal niet aankomen, ik schrok me kapot.' 'Haha kan gebeuren, ik wouw je even opzoeken om tezeggen dat je facking awesome was op het podium!' 'Eh, dankje.' 'Echt GRU-WE-LIJK! en ik wens je natuurlijk succes voor je komende optreden, waar ik vooraan ga staan dus beter doe je het goed!' Ik lach:'Oh, ik ga iedereen helemaal gek maken!' 'Zo mag ik het hore.. oh kut beveiliging! Dag succes!' En gekke, schattige Mark gaat er vandoor terwijl ik me kapot lach. Ik loop rustig terug naar de kleedkamer. De sfeer is lekker. Ik ga samen met drummer Martijn onze liedjes op een rare manier doornemen. Hij zingt en ik doe het drumstel na. Iedereen lacht op Marthe na. Dan als het nog maar een half uur voor het optreden is krijgt iedereen wat meer zenuwen. We lopen richting backstage podium als we er zijn zegt een rody tegen ons dat er voor zo'n onbekend bandje als ons redelijk wat publiek staat. Daar gaat Pieter meteen op in:'In Nederland zijn we redelijk bekend, hoor, we hebben in elke provincie weleens gespeelt.' 'Rustig maar Pietertje,'sust July die het wel grappig vind dat Pieter zo doet. Ze geeft hem een kus op zijn wang maar daar neemt Pieter geen genoegen mee en ze krijgt een echte kus. Die twee zijn zo verdomt lief. Dan krijg ik een arm om me heen. 'Niet naar van die stelletjes kijken, wordt je alleen maar depressief van,'lacht Killian. 'Nou denk maar niet dat ik nu op dit moment depressief ben.' 'Haha, meid ik wens je het beste daar op het podium. Waag het niet weer flauw te vallen,'zegt Killian vrolijk. 'Maak je morgen ontbijt?' vraag ik. Killian grijnst:'Natuurlijk.' Ik doe nog wat stem oefeningen en ik knuffel de jongens gewoon plat. Geen idee waarom maar dat heb ik nodig voor het concert. We zijn nu al twee jaar bezig met de band en dit is wat we nodig hebben. Ik hou van die jongens die hier staan en natuurlijk van Killian en July, mijn beste vrienden. Er komt een man op het podium om ons aan te kondigen. Iedereen schreeuwt en aan de overkant van het podium backstage zie ik BFMV schreeuwen en klappen. mijn dag kan niet meer kapot en ik kan niet wachten het podium op te springen.

Reacties (1)

  • jvpm

    gaaf weer geschreven ,snel verder:D:D

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen