Ik zit rustig in mijn kamer tv te kijken en zap langs alle kanalen. Ik zie niks leuks dus zet ik de tv maar uit.
“Melissa kan je even naar beneden komen?”, hoor ik mijn moeder van beneden roepen.
Ik sta op en loop naar beneden en val bijna de trap af omdat er boeken liggen. Ik was weer eens vergeten mijn schoolboeken naar boven te brengen, ik neem ze wel mee als ik weer naar boven ga. Ik loop de huiskamer in en zie mijn moeder staan met een brief in haar handen.
“Mam wat is er?”, vraag ik.
“Deze brief is van een privé school en ze willen dat je morgen al op hun school begint. Ik kan geen nee zeggen dus je moet nu je spullen in gaan pakken”.
“Huh hoe kan dat, ik heb me niet ingeschreven voor zoiets”.
“Nee, dat klopt ze hebben jou uitgekozen. Het is een speciale school voor slimme kinderen met een speciaal talent”, zegt mijn moeder en haar stem trilt.
“Oké, dat is goed ik ga al mijn spullen inpakken”, zeg ik en loop naar boven en nee mijn boeken mee. Ik ga liever niet weg maar ik heb toch geen keuze. Als ik klaar ben met inpakken zet ik de koffers beneden neer bij de voordeur en loop naar de keuken om wat te drinken. Ik pak Cola en ga in de huiskamer zitten en zet de tv aan en zap voor een tijdje en stop bij mtv en doe het geluid harder. Dan na een tijde tv te hebben gekeken ha ik eten, we eten pasta mijn lievelingsgerecht. Na het eten ga ik naar boven en muziek luisteren en val in slaap.

De volgende ochtend word ik wakker van het gepiep van mijn wekker en smijt hem per ongeluk stuk op de grond. Dat wordt dus een nieuwe kopen, als ik tijd heb. Ik kleed me om in een simpele zwarte skinny jeans met een paars hemd erboven en pak dan mijn spullen die ik in mijn handtas doe en ga naar beneden.
“Goedemorgen, lieverd ben je klaar om te gaan?’, vraagt mijn moeder die in de keuken staat.
“Ja, ik ben klaar om te gaan dus hoelaat moet ik weg?”.
“Ze kunnen elk moment komen”, zegt mijn moeder en geeft me wat geld. Ik doe het geld in mijn portemonnee en doe die in mijn handtas.
Ik pak een kom cornflakes en melk en pak nog een lepel en roer het
door elkaar. Ik ga op de bank zitten en zet de tv aan en ga eten en zet mtv op. Als ik klaar ben met eten zet ik de kom op tafel en gaat de bel. Mijn moeder rent naar de deur en doet open, ik wil weten wie het is en leun achterover en val dan van de bank. Ik was over de rugleuning gevallen en lag op de grond, snel probeerde ik op te staan. Dan zie ik een hand vlak voor mijn gezicht en pak die aan. Ik word omhoog geholpen en als ik goed sta kan ik kijken hoe de persoon er voor de rest uitziet. Ik kijk in 2 helder blauwe ogen en zie dat hij blond haar heeft dat in een half lange coupe zit, hij is prachtig.
“Gaat het een beetje?”, vraagt hij en zijn stem klinkt geweldig.
Ik probeer wat te zeggen maar ik kom niet verder dan ‘uh’ dus ik knik maar ja. Hij glimlacht naar me en ik smelt, ik voel me lucht worden en heb het idee alsof ik elk moment kan flauwvallen. Maar ik blijf staan en sta als een mongool te grijnzen, als ik een tweede versie van mezelf zou hebben zou ze me slaan en zeggen “wees niet zo’n watje en kom weer terug in de echte wereld. Als zo’n jongen tegen je praat moet je hem negeren en zorgen dat hij de mongool is in plaats van jij. De kans dat hij geïnteresseerd is in jou is wel heel klein dus kap met dat gedrag en verman jezelf”. Ze klinkt altijd boos en gemeen maar ze wil alleen het beste voor me want ze is mij. Ik stop daarom met glimlachen en kijk weer nors. De jongen schijnt er helemaal niks van te snappen en kijkt verbaast.
“Wie ben je en waarom ben je hier?”, vraag ik brutaal.
“Ik ben William, afgekort Will en ik ben hier om jou op te halen”.
Ik knik en pak 2 koffers en ben klaar om te gaan.
“Kan ik er misschien eentje voor je dragen”, vraagt Will.
“Ik ben geen slappeling, ik kan ze best zelf dragen”, zeg ik boos.
Hij kijkt me verbaast aan en loopt naar de auto en ik volg hem en doe de koffers in de kofferbak, die hij voor me open houdt. Ik loop naar mijn moeder die aan het huilen is en omhels haar.
"Wees voorzichtig", fluistert ze in mijn oor en glimlacht naar de jongen en laat me los. Ik huil niet want dat heb ik eigenlijk nooit gekund zelfs niet toen ik iets gebroken had. De jongen of eerder gezegd de jongen man aangezien hij 17 leek terwijl ik nog 16 ben, hield de deur voor me open van de auto. Ik stapte in en ging zitten in de limo en Will deed mijn deur dicht en stapte aan de andere kant in.
Zijn haar viel voor zijn ogen en zijn gezicht was nu verstopt en ik moest erom giechelen. Will keek toen naar me en ik keek snel de andere kant op naar het raam, ik haat confrontaties. We reden lang en ik probeerde eerst de bomen te tellen maar bij 1000 stopte ik. Ik had moeite om mijn ogen open te houden maar dat heb ik altijd gehad.
Toen ik klein was hadden mijn ouders me bij mijn huidige moeder gedumpt, nadat ik in slaap was gevallen van de lange rit. Ik voelde de tranen prikken in mijn ogen bij die gedachte maar ik kon er niet echt om huilen.
“Gaat het met je”, vraagt Will die dus die natte ogen had gezien.
“Ja, hoor het gaat wel”, zeg ik zachtjes en verstop mijn gezicht tussen mijn haren. Ik voel een hand op mijn schouder en schrik op. Will kijkt me lief aan en drukte me tegen hem aan en knuffelt me, eerst wilde ik hem weg duwen maar hij voelde vertrouwt dus liet ik het toe. Hij wreef over mijn rug met zijn hand en maakte ‘ssst’ geluiden die me kalmeerde. Hij hield me voor een tijde vast en ik viel in slaap. Ik word
Zachtjes wakker geschud door twee handen en open mijn ogen langzaam en zie de 2 blauwe ogen van Will.
“Heey je bent eindelijk wakker, ik dacht dat je nooit meer wakker zou worden”, zegt Will blij.
Hij glimlacht naar me en ik smelt weer. Hij stapt uit dan uit de auto en doet het portier voor me open en steekt zijn hand uit. Ik pak zijn hand vast en stap uit en zie een mega groot gebouw en mijn mond valt open van verbazing.
“Het is een school en daarachter liggen de slaapvertrekken”, zegt Will en begint te lopen en geeft me een rondleiding en ik hou de hele tijd zijn hand vast. Ik bloos lichtjes en kijk bijna de hele tijd naar hem en hoor dus bijna niks van wat hij zegt. We lopen naar de slaapvertrek-
ken en hij houdt mijn hand nog steeds vast en ik krijg allemaal boze blikken toegeworpen, van jaloerse meisjes. Will laat mijn kamer zien en mijn koffers staan er al. Het is een mooie grote slaapkamer en ik deed het met een knap meisje met blonde krullen, ze lijkt wel familie van Will.
“Heey ik ben Susan de zus van Will”, zegt ze en glimlacht naar me.
“Heey ik ben Melissa, de nieuwe leerling”, zeg ik en schud haar hand.
Met de hand die niet verwikkeld is met die van Will. Susan zag het en giechelde, ze loopt lang ons heen en verdwijnt.
“Ik moet weer gaan”, zegt Will en kijkt sip.
“En ik moet mijn spullen uitpakken”, zeg ik.
“Dan zie ik je morgen wel tijdens de les”, zegt Will en laat mijn hand los en geeft me een zoen op mijn wang en verdwijnt. Ik bloos ervan en ga naar de badkamer en maak mijn gezicht nat en droog mijn gezicht af en ga dan mijn spullen uitpakken. Ik heb al mijn spullen opgeruimd en ga op mijn bed zitten, ik voel dan een golf van vermoeidheid en doe mijn schoenen uit en ga onder de dekens liggen en val meteen in slaap.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen