Het was hier een regelrechte pijnhoop zelfs erger dan de gang. Mijn mond viel open van verbazing en ik deed snel mijn mond dicht om niet te stikken. “Wat is die lucht?”, vraag ik bang om te weten wat er zo kon stinken.
“Dat is volgens mij de pizza van laatst of de kaas”, zegt hij en glimlacht. Ik kijk bang rond en zoek de viezigheid en zie een rat over de grond lopen en gil en spring in Nick’s armen. “AAAAAAAAAAAAHHHHH EEN RAT, HAAL HET WEG HAAL HET WEG”, gil ik zo hard als ik kan en bibber van angst. “Will kan je de rat even weghalen, de prinses is er bang voor”, zegt Anton en glimlach breed. Ik kijk hem boos aan maar blijf hem vasthouden want als dat beest me aanraakt krijg ik een hartaanval of val flauw. Will komt vanuit de badkamer tenminste ik denk dat het een badkamer is en hij loopt naar de rat en pakt hem op en gooit hem op de gang. Hij kijkt naar Nick en vraagt: “Wat bedoel je met de prinses is er bang voor, ben je een meisje geworden ofzo”. “Nee, ik heb het over Melissa die is er bang voor en ze lijkt op een prinses. Dus ik heb besloten dat haar bijnaam prinses is vanaf nu”. Will kijkt naar mij en glimlacht, ik ga snel op de grond staan en kijk angstig of er niet een vriend is van die rat. Ik zie niks maar zie uit een hoek een spin. “Ik hoef geen hulp met huiswerk als ik het niet snap vraag ik het wel aan Susan. Ik wil in iedere geval niet in deze vuilnisbuilt blijven en wachten tot de volgende rat komt. Bedankt voor je hulp en tot morgen”, zeg ik en ren snel naar de gang. Ik ren naar de meisjes afdeling en stop pas bij mijn kamer en doe de deur open en spring op mijn bed. Ik kijk rond voor beestjes maar zie niks en haal opgelucht adem. Ik ben bang voor dieren en toenet was verschrikkelijk. Ik ben al bang voor een kat laat staan een vies beest zoals een rat of een spin of wie weet wat voor beesten daar nog zaten. Bij die gedachte loopt er een rilling over mijn rug en doe ik de dekens over mij heen. Ik blijf lang onder de dekens liggen, verstijft van angst. Ik besluit uit bed te gaan en me aan te kleden, misschien neem ik wel een douche. Meestal kalmeert dat me. Ik sta op en pak een pyjama uit de kast en loop naar de badkamer. Ik kleed me uit en ga onder de douche staan en zodra ik de warme stralen op me voel kalmeer ik meteen. Ik sta lang onder de douche en zet de douche uit en droog me af en kleed me aan. Ik ga de slaapkamer in en zie Susan op bed liggen, ze slaapt al. Ik ga op mijn bed liggen en val meteen in slaap.

Ik word wakker van rare geluiden en zit meteen rechtop. Ik kijk de kamer rond maar ik zie niets, Susan is er niet meer. Ik hoor geluiden van buiten komen en ren naar het raam. Ik haal het gordijn weg en zie Will, Nick, Anton en Susan en alle andere kinderen uit mijn klas. Ik kijk goed en zie dat ze iets raars doen. Ik doe het raam open en schuif het gordijn ervoor zodat ze me niet kunnen zien. Ze doen rare bewegingen met hun handen en ik zie Susan zweven in de lucht. Ik leun naar voren om het beter te zien. De wind duwt in mijn rug en ik val voorover het raam uit. Ik gil en raak bijna de grond maar stop in ene. Ik open mijn ogen en zie de grond vlak voor mijn neus. Ik hoor mensen op me af komen en kom rustig neer op de grond. Ik sta versuft op en snap er niets van, ik was er heel zeker van dat ik dood ging vallen. Of zwaar gewond maar ik stopte boven de grond en heb helemaal niks. “Gaat alles goed met je?”, vraagt Will en kijkt me bezorgd aan. Ik schud zachtjes ja maar ik ben verbaasd, ik weet niet wat ik moet zeggen. “Nu hoeven we het niet meer geheim voor haar te houden, ze is er zelf achter gekomen”, zegt Nick en glimlacht naar me. Ik kijk hem verbaasd aan en vraag: “Hoe bedoel je het geheim?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen