“Het geheim wat we voor je geheim hielden over onszelf”.
“En wat betekent dat?”.
“Het geheim dat wij allemaal speciaal zijn en jij ook en dat je daarom hier bent omdat je uniek bent. Je moet alleen nog ontdekken wat je gave is maar wij voelen wel de energie om je heen”.
“Ho, wacht eens even, waar heb je het wel niet over. Ben je gestoord geworden ofzo”, zeg ik en sta snel op. Ik loop naar achteren weg van hun die zo raar naar me kijken en denk ‘dit is gewoon een rare droom’.
“Nee, hoor dit is geen droom dit is echt”, zegt Nick en kijkt me blij aan.
“Maar dat dacht ik hoe kan jij dat weten, kan je gedachtes lezen ofzoiets?”.
“Ja, dat kan ik en Anton kan emoties veranderen dat komt van pas bij een ruzie. Of nu bij jou aangezien je bang bent en verward”.
“Ik snap er helemaal niets van, hou hiermee op. Ik wil er niks mee te maken hebben, laat me gewoon met rust”, schreeuw ik boos naar ze en ren weg. Weg van hier en de mensen die me bang maken, ze zijn gek. Dat kan gewoon niet anders want dit is te raar voor woorden. Ik blijf rennen en val ondertussen over van alles en nog wat maar dat boeit me niet, ik moet hier gewoon weg. Ik voel takken langs me gaan en me openhalen maar ik blijf doorrennen. Ik voel overal pijn maar ga door. Ik voel de tranen in mijn ogen prikken en de tranen stromen over mijn wangen. Ik zie een dorp en ga iets sneller rennen. Hopelijk is er iemand die me kan helpen want ik heb het idee alsof ik gek aan het worden ben. Ik kom aan in het dorp maar ik zie niemand, het is hier eng en er hangt een sfeer van dood. Alsof er hier een massa moord is geweest of dat iedereen weggevlucht is, bang voor iets. Zouden ze zijn gevlucht voor de leerlingen van de school want dat zou heel begrijpelijk zijn. Wie wil er vlakbij een school wonen met allemaal gekke leerlingen. Ik tenminste niet, ik was voor ze weggerend. Ik zag dat mijn pyjama helemaal verscheurd was. De broek had grote scheuren en was aan de bovenkant nog heel. Het shirt was ook opengehaald maar was nog een beetje goed. Ik struikel over iets en voel bloed uit mijn neus komen. Alsof ik het niet al erg genoeg had. Ik loop door en klappertand van de kou. Ik hoor uit de verte mensen roepen maar ik negeer het en versnel mijn pas. Ik begin in ene moe te worden en kan amper mijn ogen open houden. Ik vecht tegen de slaap maar de slaap wint en in ene val ik in slaap. Ik voel 2 armen me opvangen en dan dragen.

~De volgende ochtend~
Ik word wakker in mijn kamer en kijk om me heen en zie Will op een stoel naast mijn bed zitten en hij snurkt zachtjes. Omg wat klinkt hij cute. “Wow hou die gedachtes voor je”, zegt Nick en komt lachend de kamer binnen. Ik kijk hem boos aan en denk ‘laat me met rust en blijf uit mijn hoofd’. Hij kijkt me aan en knikt ja. Ik zucht geërgerd en zak onderuit. Nick komt op het bed zitten en streelt mijn wang en haalt het haar uit mijn gezicht. Hij kijkt me lief aan en komt naar voren geleund. O god wil hij me gaan kussen ofzo? “Ja, dat wil ik”, zegt Nick en zoent me dan. Ik schrik ervan en wil hem wegduwen maar hij is te sterk en ergens geniet ik er wel van, het voelt goed aan. Zijn lippen zijn warm en zacht en ik voel mijn gedachtes alle kanten opgaan. Hij begint wilder te zoenen en ik ga meedoen. Ik ben heerlijk aan het fantaseren over hoe leuk hij is en iemand roept dan boos:"Blijf met je poten van haar af, ze is van mij". Nick schrikt ervan en stopt met zoenen en kijkt naar achteren. Will staat vlak voor hem en is rood van woede. Hij loopt naar Nick toe en gooit hem van mij af en gaat beschermend voor me staan. "Jezus Will waar slaat dat nou weer op, ben je gek geworden ofzo. Normaal geef je helemaal niks om meisjes, waarom nu in ene wel om Melissa?". "Omdat zij niet is zoals andere meiden, zij is anders en de eerste die niet bezig is met domme dingen. Dus blijf met je poten van haar af en ga Stella zoenen, maar je zoent Melissa nooit meer. Ze is van mij en knoop dat maar goed in je oren". "Oké ik laat haar wel met rust, als jij haar zo graag wilt. Stella is niet mijn vriendin hoor,ze heeft het uitgemaakt. Denk eerst goed na voordat je wat zegt". Will kijkt verbaasd maar knikt ja en draait zich om naar mij. Nick loopt weg en ik blijf alleen achter met Will.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen