Ik ga helemaal op in het moment en let op niets of niemand. Ondertussen zijn sommige leerlingen langs gelopen en verspreiden het gerucht. Nick onderbreekt de zoen en kijkt me diep in de ogen, hij kijkt zo betoverend. Ik blijf kijken in zijn ogen en merk niet eens dat iemand Nick volop zijn neus raakt. Ik gil en schrik me dood en zie Nick op de grond liggen met een bloed neus. Ik kijk naar de gene die hem sloeg en zie Will kwaad kijken en klaar om weer te slaan. Ik pak zijn vuist vast en hou hem tegen en kijk hem smekend aan. “Will plies, doe hem geen pijn”, smeek ik. “Waarom zou ik hem niet slaan, hij zoent je weer”. Ik zucht diep en laat mijn hoofd hangen, shit waarom kom ik steeds in de problemen. Ik doe ze beide pijn met mijn domme gedoe, wat ben ik toch en klote kind. Ik zou niet eens moeten bestaan, ik verpest gewoon alles voor iedereen. Had ik maar nooit die brief gekregen, dan was dit alles niet gebeurd. “Hé, zo moet je niet denken. Het is niet jouw schuld, wij zijn gewoon dom bezig”, zegt Nick en legt zijn hand op mijn wang. Will kijkt bezorgd en vragend en ik merk dat mijn wangen nat zijn. Ik schud van nee en ren huilend weg naar mijn kamer, ik verpest ook altijd alles. Mijn ouders wilde me niet en mijn adoptie moeder werkt zoveel dat ze amper tijd met me hoeft door te brengen. Ik ben gewoon een grote mislukking, die alles verprutst. Ik doe mijn deur open en knal neer op het bed en huil aan een stuk door. Ik lig de hele tijd op mijn bed, denkend aan alle fouten die ik heb gemaakt. Ik ben gewoon slecht, waardeloos, mislukt, lelijk en een dombo. Ik verpest alles en doe iedereen pijn, ik ben niet boos op mijn ouders dat ze me hebben gedumpt. Ze deden gewoon wat het beste is, van mij afkomen en zorgen dat iemand anders voor me zorgt. Wie zou er nou voor mij willen zorgen of überhaupt om me willen geven, ik ben niets waard. Ik ben waardeloos en ik zou beter af zijn dood, waaroom zou ik er gewoon geen einde aan maken. Dan is iedereen van me verlost, dan zou alle pijn stoppen. Zou ik naar de hel gaan of de hemel, ik heb zoveel slechte dingen gedaan. Ik zou waarschijnlijk naar de hel gaan en voor eeuwig gemarteld worden, misschien zou ik dan net zoveel voelen als mijn slachtoffers. Dan zou ik net zoveel pijn voelen als de mensen die ik pijn doe, ik denk dat ik dat verdien. Ik loop naar het raam en doe het raam open, de wind waait door mijn haren. Ik klim uit het raam, omhoog naar het dak. Bovenop het dak is de wind sterker en vlieg ik bijna weg. Ik sluit mijn ogen en luister naar de wind, het is zo rustgevend. Ik loop naar de rand en kijk naar beneden, de wind duwt in mijn rug en zegt me te springen. Ik sluit mijn ogen en laat me vallen, zo over de rand. Ik hoor mensen mijn naam roepen, maar ik val te snel om het te horen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen