DAVID




pov yarina
Ik keek rond waar ik was. "dit ruikt naar de duivel" dacht ik in mezelf. De deur van mijn soort cel ging open en ik zach Bill met twee beren van venten binnen komen. 'zo, zo, de schoone slaapster is wakker zie ik' zei Bill. 'Waar zijn Tom en Sara zeg het!' .'sjjjjt! niet zo bezorgt' Zei Bill evil. 'Waar zijn er!!' . 'die zijn veilig' lachte Bill gemeen. Ik voelde me ongemakkelijk. 'We hebben een nieuwe cel-genoot voor jou' zei Bill. 'ik hoop dat je het leuk vind'. De twee mannen die naast Bill stonden liepen de deur uit en kwamen met een jongen de cel binnen. Hij was zo te zien verdooft net als ik of ook op het hoofd geslagen, want ik zach een hele plek bloed op zijn hoofd. De twee mannen hooiden hem ruw op een matras en gingen dan weg. 'veel plezier' zei Bill nog. En deed dan de deur van de cel dicht. Ik keek nieuwschierig naar de jongen. Ik liep naar hem toe. Op het eerste gezicht lijkt het of hij dood was, maar ik zach hem lichtjes nog ademen. Ik kwam nog iets dichter en stak mijn hand zijn richting uit. Ik wou zijn haar van voor zijn gezicht doen toen ineens zijn ogen open gingen. Hij schrok blijkbaar, want hij had uit verdedeging mijn hand vast genomen. 'wie ben jij, waar ben ik?' zei de jongen. 'ik ben Yarina en ik weet ook niet waar ze zijn'. 'waarom ben jij hier?' vroeg hij. 'dat weet ik zelf niet. Het is voor mij ook een heel groot raadsel'. zei ik tegen hem. Hij nam naar zijn hoofd en zijn hand werd meteen bevloeid met bloed. Ik deed mijn gilet uit en drukte die op zijn hoofd om zijn wonde te bedekken. 'dankje, je bent best aardig' zei hij. 'dankje' kon ik er enkel maar uitkrijgen. 'Ik ben david' zei hij en lachte vriendlijk naar me. Ik voelde iets. Zijn lach deed iets met me, was ik verlieft aan het worden
?

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen