Pov Yarina
We waren nu ongeveer een uur door de ventilatieschacht aan het kruipen. Er kwam presies geen einde aan dat ding. ' Tom wanneer gaan we hier nog uit gekropen graken?' vroeg ik een beetje geiriteerd. 'Ik weet het niet' kon Tom alleen maar uitbrengen. 'Tom dit meen je niet straks komen we ergens uit bij Bill en ...' Verder kon ik niet praten, want Tom deed het teken dat ik moest zwijgen. Hij wees vooruit en ik zach toen een rooster. Ik kroop wat dichter bij en zach Bill zitten in een stoel. Hij was zich duidelijk aan het vermaken met wat poppen. Hoe kinderachtig kun je zijn. 'Sara en Yarina jullie gaan er aan' Zei Bill toen hij naar de poppen keek en toen wist ik het. Die poppen waren ik en Sara. Bill nam 1 van de poppen vast en draaide aan de arm. Ineens kreeg ik een inorme pijnschuit in mijn arm. 'AUW' riep ik en deed van schrik mijn hand voor mijn mond. Dat waren geen normale poppen dat waren voedoe poppen! Ik zach Bill omhoog kijken, want hij had mijn geschreeuw vast gehoord. Hij kon een grijns niet ontwijken. Hij keek toen naar het rooster. Ik deed het teken naar Tom dat hij terug moest gaan. We zaten nu verstopt ongeveer aan de draaiing de ventilatieschacht. Ik voelde dat Bill nog eens draaide aan de pop, want nu deed mijn been ongeloofelijk veel pijn. Ik wou gillen, maar Tom kon nog net optijd zijn hand op mijn mond leggen. 'Yarina als Bil daar weg is moeten we zo snel mogelijk verder kruipen, want hij heeft waarschijnlijk door dat we hier in zitten'. Ik kon alleen maar knikken en een traan kon ik niet tegenhouden. 'Hey, meisje! niet huilen ik haal jou en Sara hier uit!' . 'Beloof het me' beveel ik Tom. 'Ik beloof het' zei hij vertrouwend. Ik kon mezelf niet tegen houden en gaf hem een knuffel. 'Tom ik snap het niet. Waarom ben je allemaal begonnen met dit? Deed je dat wel graag? Wou je dit als je nieuwe leven?' vroeg ik aan hem. Tom week me even af, maar keek weer snel naar mij. 'Om... Omdat ik moest!' gaf hij als antwoord. 'Waarom moest je?' . Ik was best nieuwschierig op dit vlak, maar ik had het gevoel dat Tom het kwijt moest. 'Mijn ouders zitten in een mafia en ik moest hen opvolgen, maaar ik wou dat niet. Ik zei hun dat, maar ze zeiden als ik dit niet deed dat het voor mij niet zo goed zou aflopen dus kon ik niet anders. Ze willen waarschijnlijk nu dat ik dood ga' zei Tom en er verscheen een traan over zijn wang. Dit is allemaal te erg. Tom had dit niet verdiend! 'Tom dit is allemaal te erg!' zei ik . ' weet ik en het spijt me zo hard voor jou!' zei Tom. 'Bill was altijd het lievelingetje geweest van mijn ouders. Ze zeiden altijd: "Tom je zou beter een voorbeeld nemen aan Bill, hij is verantwoordelijk en hij luisterd altijd naar ons" '. zei tom. 'Tom?' . 'Tom keek me luistered aan en knikte. 'Je wou met dit bewijzen dat jij net het zelfde kan als Bill. Je wou laten zien aan je ouders dat je dit ook kan. Je wou laten zien wat je kon en daarom pleegde je die misdaden' . Tom kon enkel maar ja knikken. Ik zach aan hem dat hij er enorm spijt van had. 'ik vergeef het je' zei ik tegen hem. 'Nee, nee Yarina nee. Je kan me zomaar niet vergeven!' zei Tom. 'Waarom niet?' . 'Het is allemaal te vreselijk wat ik heb gedaan! Dit is onvergeefbaar!'.

Reacties (3)

  • Inviolable

    Bill is echt zo ontzettend gemeeen o.O bah.
    En het is goed dat ze Tom vergeet! :3 Hij is heel eerlijk en geeft toe dat ie het zo niet wil, dat is super. En mensen verdienen een tweede kans, dus ook hij (:

    snel verder <3
    xxx

    8 jaar geleden
  • Noorhelm

    snel verder!

    xx

    8 jaar geleden
  • Raveness

    snel verder!!!


    (Y)(H)(H)(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen