Foto bij | Transfiguration |

Rose Weasley pov.

Vermoeid loop ik de Gryffindorcommonroom in, het enige wat ik nu wil is mijn bed! Gelukkig zijn er niet veel mensen meer op, enkel wat vijfdejaars die half liggen te slapen boven hun cursussen. Ik sleep mezelf naar de meidenslaapzaal, om er zo stil mogelijk op bed te ploffen. Ik hoor de diepe ademhaling van de anderen, die nu al diep slapen.

"Ik voel mijn voeten niet meer!" zucht ik fluisterend, terwijl ik snel mijn hakken afdoe. Snel ga ik op mijn tenen richting de badkamer en verwijder mijn make-up en doe mijn pyjama aan. In het bed naast me, dat van Melanie, hoor ik iemand draaien, maar ze zal het vast in haar slaap doen. Ik moet morgen mijn excuses aanbieden, spreek ik mezelf streng toe, en een deeltje van de waarheid zeggen, om de lieve vrede te bewaren. Met dit besluit val ik al snel in slaap.

Ik word later wakker dan normaal en moet me haasten om op tijd in the Great Hall te zijn. Ik blijf wat dralen bij de tafel, niet wetend of Melanie me naast haar wil hebben. Gelukkig weet Glenn niet van onze ruzie, en gebaart hij dat ik naast hem moet zitten. Mijn beste vriendin - ik hoop het toch nog - kijkt me niet aan en ik zeg: "Hey." Ze knikt snel even en Glenn trekt zijn wenkbrauwen op: "Ruzie?"
"Ja," geef ik toe: "Ik heb me stom gedragen. Het spijt me, Mel. Ik beloof dat je straks zal vertellen wat er gaande is, je verdient de waarheid." Een deel van de waarheid blijft ook de waarheid, niet? Ze reageert er eerst niet echt op, maar Christine geeft haar een duwtje en ze zegt: "Okay, ik heb een halfuurtje vrij voor ik naar Ancient Runes moet."
"Super."

Wanneer we genoeg gegeten hebben, besluiten Glenn en Christine om ons subtiel alleen te laten, zodat we het kunnen uitpraten. Ik stel voor om naar the common room te gaan, maar voel dat Melanie daar geen zin in heeft. Dan maar even naar buiten, waar minder volk is.
"Het spijt me," begin ik: "Dat ik zo naar je uit ben gevallen. Ik wilde je niet kwetsen."
Het meisje zucht en zegt: "Het feit dat je die dingen zei vind ik nog niet zo erg, maar ik haat het dat je dingen voor me verzwijgt. Dat doen vriendinnen niet, je weet dat je mij kunt vertrouwen."
Mijn hand glijdt over mijn haren en ik geef toe: "Natuurlijk weet ik dat, maar het is gewoon iets heel belangrijks voor mij."
"Waarom ben je zo vaak weg? En gisteren was je zo opgekleed, dat doe jij gewoonlijk toch niet?"
Ik glimlach haar toe en zeg: "Sinds enkele weken is er iemand die ik leuk vind en ..."
"... Een lief!" roept Melanie vol enthousiasme uit: "Je hebt een lief en dat durf je voor mij te verzwijgen!!"
Ze grijpt mijn beide armen vast en zegt: "Dat is toch juist goed nieuws?"

Ik grinnik en zeg: "Ja, dat vind ik ook."
"Dan moet je dat nieuws toch delen?!" Ze zwijgt even, lijkt na te denken en zegt dan: "Of is het iemand ... van een ander house of zo?" Zou ze nu op Slytherin doelen. Shit, moet ik nu liegen. Ik raak in paniek, maar gelukkig merkt ze het niet en blijft doorpraten: "Dan zou het misschien gevoelig liggen, dan begrijp ik wel dat je er niets over zou zeggen. Ik bedoel, ik ben geen roddeltante, maar zo'n dingen komen zo vaak uit en dan is het praatje van de school en ..."
"... dat wil ik héél graag vermijden," val ik op het juiste moment in: "Het is nog allemaal heel nieuw, weet je."
Melanie laat me los en zegt: "Oh, je eerste lief! Dat gevoel is toch fantastisch! Ik weet nog hoe ik me met Andrew voelde, dat was zalig."
"Het is inderdaad heel fijn," beaam ik.

Na nog wat gepraat te hebben en zo veel mogelijk vage antwoorden aan Melanie te vertellen, moet ik naar de les.
"Ga je echt Transfiguration skippen?" vraag ik aan Mel, die haar jas aan het aantrekken is.
"Zoiets ja," zegt het meisje: "Het valt nu eenmaal samen met Ancient Runes, dus moet ik keuzes maken. Ik zie je bij de lunch, okay? En wil je je notities sparen?"
Ik knik en loop richting mijn lokaal, waarbij ik me snel naast Christine plaats. Glenn is een jaar jonger, dus die kan hier niet bij zijn. Wie er wel aanwezig is, zijn de Slytherins, maar Scorpius houdt zich afwezig.

Professor Clarke, die net zoals afdelingshoofd ook het vak van McGonagall heeft overgenomen, lijkt in een slechte bui te zijn. Ze eist constant complete stilte en dreigt met extra huiswerk als er iemand ook maar iets doet wat ze storend vindt. Ten slotte besluit ze dat we de laatste spreuken van de dag maar in groepjes van twee moeten voorbereiden, om ze daarna voor de klas te oefenen. Ik grijp Christine haar arm al, maar natuurlijk zit er een addertje onder het gras: een Gryffindor moet samen geplaatst worden met een Slytherin. Typisch, grom ik inwendig, zeker wanneer Professor Clarke het luide protest langs haar heen laat lopen en snerpt: "Ik zal de groepjes bepalen."

Haar blik glijdt door de klas en begint al snel aan de gevreesde koppeling: "Travers - Jackson, O'Connor - Galloway, Nott - Upton, Malfoy - Weasley, ..." Ik voel dat mijn hart even harder begint te kloppen, maar hoop uit de grond van mijn hart dat ik ditmaal niet bloedrood ben. Christine schenkt me een medelijdend glimlachje en gaat naast een lang mager meisje zitten. Ik zie hoe Scorpius, zonder ook maar enige emotie uit te stralen, naast me plaats neemt. Angstvallig kruis ik mijn armen, om hem zeker niet aan te raken. Ik merk dat dit een kleine glimlach bij hem teweeg brengt.

"Dus nu is het een strijd om de slimste te zijn," zegt Scorpius, niet onvriendelijk als ik had verwacht.
"Je weet dat ik slimmer ben."
"Mijn ervaring maakt veel goed." Ik trek een waarschuwende wenkbrauw op, maar Scorpius doet alsof hij het niet opmerkt en begint in de cursus te bladeren.
Het werk is best ingewikkeld, de spreuken hebben verschillende uitspraken, maar toch zijn we sneller klaar dan de rest. Professor Clarke lijkt hierdoor iets te ontdooien en zegt dat we gerust wat met elkaar mogen praten. Ik durfde daarnet al niet in zijn ogen te kijken om een verkeerde reactie bij anderen uit te lokken!

"Gewoon wat kletsen," mengt Nott zich spottend: "Alsof hij iets te zeggen heeft tegen die suffe nerd van een Weasley!"
"Nott!" gromt professor Clarke: "Als jij zo'n gedrag durft te stellen, kan ik je enkel tot strafstudie verplichten. In mijn klas werken de houses samen en Malfoy & Weasley zijn daar het perfecte voorbeeld van!"
Scorpius heeft grote moeite zijn lach in te houden terwijl ik aan het doodgaan ben van de stress.
Nott schiet me een vernietigende blik toe en ik weet dat het nog een reden te meer is voor hem om me te haten.
"Smerige mudblood," hoor ik Nott mompelen, te stil voor de docent om te horen: "Loopt met de pluimen weg terwijl Malfoy vast al het werk heeft gedaan."
"Hou je kop, Kyle," dreigt Scorpius: "Zorg jij er maar voor dat je geen schande bent voor Slytherin met je zwakke punten!"
Nott kijkt Scorpius aan alsof hij hem plots in een nieuw licht ziet en grijnst dan. Het is een grijns die mijn nekharen doet rechtstaan, maar Scorpius lijkt het niet te deren.
"Wat jij wil, Malfoy."

Gelukkig schelt de bel tussen de spanning en gebiedt professor Clarke ons om het lokaal te verlaten en ons naar de volgende les te begeven. "Ik heb nu geen les," zegt Scorpius me, "Maar wel Quidditchtraining." "Ik heb Astronomy," zucht ik, een van mijn minst favoriete vakken omdat je er zo weinig voor kunt studeren.
"Je komt er wel doorheen," fluistert Scorpius: "Je moet maar af en toe eens uit het raam kijken, zien of je kan spotten."
"En jij weer vallen en in the Hospital Wing liggen zeker?" merk ik fijntjes op: "Focus jij je maar op the snitch."
Hij raakt nog snel even mijn arm aan en loopt dan met een kleine glimlach weg. Ik merk niet eens op dat Nott ons nauwgezet in de gaten houdt.

Reacties (9)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen