Foto bij | Nightmare |

Rose Weasley pov

"Komaan, Rose, dit is niet langer normaal," zegt Melanie, "Dit is nu al de derde nacht dat je schreeuwend wakker wordt. Wat is er gebeurd?"
Ik zucht en sla de lakens van me af: "Ik ben gewoon fel geschrokken van iets, toen ik buiten was en ik droom er de hele tijd van."
Melanie is even stil en zegt: "Ik dacht dat je bij je lover was."
Ik bijt op mijn lip - ik wil eigenlijk nog steeds niets vertellen over mijn lief in vrees dat ze het plots zal doorhebben: "Klopt, maar ik ben geschrokken van ... van een spin! Ze was gigantisch en ik bedoel echt groot!" Ik spreid mijn armen en Melanie rilt: "Bah, ging er geen verhaal de ronde dat je vader ook in contact was gekomen met die lieverdjes?" Ik knik maar heb geen zin om het allemaal nog eens te herhalen en zeg: "Angst voor spinnen zit in onze familie." Het is de ideale dekmantel!

Maar eigenlijk droom ik al een paar dagen over dat vreselijke gevoel van bespied te worden door iets of iemand ... kwaadaardigs. Die zich in de schaduwen verbergt, wetend dat ik een zwakke prooi ben in het licht dat door de bomen straalt. Scorpius is er deze keer niet bij om me te helpen en ik voel mezelf altijd zo weerloos en miezerig. In mijn droom is het net alsof er duizenden handen klaar staan om me te grijpen en de schrik wordt te erg, dus spring ik recht en loop ik weg. In plaats van weg te lopen van de schaduwen lijkt het echter alsof ze me zo nog meer in hun macht hebben en ik voel ze, verderlicht tegen mijn kledij strijken of net als haken zich in mijn haar vastklampen. Dan wordt ik, zoals Melanie daarnet al zei, met angstzweet en vol paniek wakker.

Ja, denk ik, dat gedoe in het Forbidden Forest zit me helemaal niet lekker. Ik wil graag met Scorpius afspreken, maar ik ben bang dat dit het probleem alleen maar erger zal maken. We hadden afgesproken om het allemaal even te laten bekoelen (hoe moeilijk dat ook is) en enkel via brieven contact te houden. Het is natuurlijk niet ideaal, maar wel veiliger. Soms probeer ik zijn blik tijdens de les of in the Great Hall op te vangen, maar dan voel ik me schuldig en laat ik het maar zo.

Melanie loopt de badkamer uit en begint haar haren te kammen op haar bed: "Je ziet er moe uit, liefje. Misschien moet je naar the Hospital Wing, doorslaapdrank vragen."
Ik knik en zeg: "Misschien, ik hoop gewoon dat het snel over gaat." Ik sjok richting te badkamer en begin mijn ochtendritueel.
Wanneer ik bijna klaar ben klopt er iemand op de deur, het blijkt Susanne Miller te zijn. Ze is een van de meisjes die in ons jaar zit, maar we hebben weinig contact met haar. Niet dat ik haar niet aardig vind, maar ze kan soms wat nieuwsgierig zijn en is een beetje een roddeltante.
"Ben je bijna klaar?"

"Ja, tuurlijk." Ik loop de badkamer uit en ga naar the common room, waar Mel op me zit te wachten.
"Eindelijk," glimlacht mijn vriendin: "Ik heb honger hoor! We binnen drie kwartier moeten we bij the dungeons zjin."
"Oh neen," zeg ik: "Potions, op een maandag? Bah!" Omdat iedereen me een boekenworm vinden, denken ze ook dat ik alle vakken graag doe, maar daarin vergissen ze zich! Potions vind ik hatelijk, alleen al omdat professor Wilkes zich zo onuitstaanbaar gedraagt. Het wil alleen niet zeggen dat ik slecht ben in het vak. Hoewel ik zwaar tegenover het vak aan zie, ben ik wel blij dat het samen met de Slytherins is: dan zal ik Scorpius terug zien. Het zorgt ervoor dat ik toch nog vijf minuten voor tijd in de tochtige kelders sta.

Scorpius, die misschien veel meer discipline heeft - kan dat door het Quidditch komen? of zijn strenge ouders - keurt me geen blik waardig. Ik weet dat hij het niet meent, maar toch doet het me pijn. Ik laat mijn tas met een plof naast de eerste de beste bank vallen. Melanie en Christine schieten elkaar een blik toe (ze weten niet wat er gaande is) en plaatsen zich naast me. Professor Wilkes, die waarschijnlijk geen fan is van vakantie, begint ons onmiddellijk te ondervragen over hetgeen we allemaal moesten kennen vorig jaar. Ik was bij een van de weinigen die voldoende info kon geven om hem niet kwaad te maken.

"Weten jullie wel," zegt Professor Wilkes met een gezicht als een donderwolk: "Dat jullie aan het belangrijkste jaar zitten? Je mag dit niet onderschatten! Ik zal nog veel strenger optreden tegenover spieken of wangedrag. Na dit jaar komt er een schifting, waardoor de zwakkeren eindelijk les op hun niveau zullen verkrijgen en ik me kan focussen op de echte studenten."
"Pfft," zucht Melanie: "Ik voel al dat ik in die eerste categorie zal horen."
"Dat denk ik ook ja." zegt een gekende jongensstem van een van de laatste banken.

Verschrikt draai ik me om, is die jongen hier nu nog steeds? Nott, die blijkbaar onmogelijk kan afstuderen, zit languit op een van de verste banken. Zijn armen zijn over elkaar gekruist en hij grijnst kwaadaardig. Ik durf bijna niet in zijn ogen te kijken, waarin een vuur brandt dat klaar lijkt om me aan te vallen. "Die jongen is gestoord," fluistert Christine me toe als we ons opnieuw omdraaien, "Zag je hoe hij naar ons keek? Ik krijg er de kriebels van!"
"Heb je iets te zeggen?" roept hij voor het hele klaslokaal, dat onmiddellijk afgeleid is: "Kom maar op hoor!"
"Nott," blaft professor Wilkes: "Je hoeft mijn les niet te onderbreken om in de belangstelling te staan, daar zijn minderwaardige vakken voor, zoals Herbology of Care for Magical Creatures. Als je zo door gaat zal ik geneigd zijn om punten af te trekken of strafstudie te geven."
Nott zakt opnieuw weg in zijn stoel en blijft zwijgen, maar duidelijk met tegenzin.
"Toch nog eens goed punt aan Wilkes," fluister ik.

Reacties (15)

  • magiclove

    kei goed!
    snel verdergaan plz!

    1 decennium geleden
  • DirtyDiana

    Hup snaarmans! Stomme maxim:(
    Yeah love this story!

    1 decennium geleden
  • jumbielove

    snel verder gaan

    1 decennium geleden
  • PuppyGirl

    Like It
    Love It

    Snel Verduurr please

    (H)(K)(H)

    1 decennium geleden
  • SceneQueenSN

    ga je nog dooor met dese serie????

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen