Foto bij | Worried |

Scorpius Malfoy pov.

Terwijl ik mijn tanden sta te poetsen werp ik nog een blik op de klok. Shit, nog maar een kwartier voor Transfiguration begint. Ik neem er nu al vrede mee dat ik te laat zal komen en waarschijnlijk strafstudie zal krijgen. Hoewel Clarke altijd en overal op een goed blaadje wil komen te staan, heeft ze als docent niet echt de goeie capaciteiten om haar leerlingen te laten gehoorzamen. Ze dreigt letterlijk constant met straf of extra huiswerk tot iedereen haar grondig begint te haten. Ik heb medelijden met Rose dat ze haar als hoofd van Gryffindor heeft, maar nu ja, Wilkes is ook geen cadeau.

Ik verheug me nu al op het feit dat ik straks mijn meisje zal zien, ook al is het onder de lessen. Misschien zal Clarke in een goeie bui zijn en ons twee, als de topstudenten, nog eens samen zetten bij het oefenen. Ik vind het eigenlijk wel fijn als we stiekem samen kunnen zijn, terwijl niemand het door heeft. Het is toch al een hele tijd geleden dat we nog afgesproken hebben, na ons avontuur in the Forbidden Forest. Ik denk dat Rose er wel schrik van heeft gekregen. Normaal gezien schrijft ze me elke ochtend een klein briefje, maar dat is er nu niet van gekomen. Het verbaasd me dat ik zoiets kleins nu al mis. Ze heeft er misschien geen tijd voor gehad door haar strafwerkstuk van Wilkes. Mocht ik het gezag van mijn vader gehad hebben, had ik Nott al lang aangepakt hierover. Maar dat zou dan weer verdacht zijn, een Malfoy die het opneemt voor drie Gryffindors.

Een beetje uitgeput van het lopen kom ik drie minuten te laat aan bij het klaslokaal. Ik doe geen moeite om de kloppen en storm binnen, klaar om in Rose haar donkerbruine ogen te kijken en te grijnzen.
"Meneer Malfoy!"
Ik voel mijn grijns van mijn gezicht geveegd worden en speur de ruimte af, maar ze is er niet.
"Meneer Malfoy, ik praat tegen u!" brult Clarke in mijn oor, terwijl ze de deur sluit.
Ik draai me om, nu pas merkend dat de docente me razend aan staat. Enkele leerlingen grinniken, denken dat ik het doe om stoer over te komen.
"Wat?"
Het was misschien fout om zo kortaf te zijn, maar ik ben nu eenmaal in de war, want Rose zou nooit zomaar een les overslaan!
"Je hebt drie strafstudies aan je been," blaft professor Clarke me toe: "Een voor elke minuut dat je de les verstoord. En als je niet snel gaat zitten, worden het er vier."

Ik gooi mijn tas op het eerste het beste bankje en neem plaats naast Jessica, een verlegen Slytherin waar ik nog nooit mee heb gesproken. Terwijl ik doe alsof ik notities neem, blijf ik stiekem kijken naar de Gryffindors. Melanie en Christine zien er bezorgd uit, en duidelijk ook niet bij de les, zoals had gemoeten. De stoel waar Rose had moeten zitten is pijnlijk leeg. Plots vangt een van de Quiddtichspelers, een zekere Jimmy, mijn gestaar op. Een minachtende blik vanuit zijn ogen zorgt er voor dat ik duidelijk wordt gemaakt dat ik me koest moet houden. Vol onderdrukte woede richt ik me weer op mijn blad perkament.

Rose Weasley pov

Het eerste wat ik voel is een kloppende pijn aan de zijkant van mijn hoofd. Ik wil mijn hand opheffen om er even aan te voelen, maar een touw snijdt in mijn vel en houdt mijn armen en benen dwingend op zijn plaats. Ik knipper met mijn ogen, laat ze wennen aan het licht en voel dat ik vastgebonden ben aan een pilaar. De ruimte was donker (op het ene hoge raam dan, dat een bedompt zonlicht laat uitschijnen) en het ruikt er muffig. Ik hoest en voel hoe mijn keel kurkdroog en pijnlijk schor aanvoelt. Misschien heb ik zitten schreeuwen, ik kan het me alvast niet herinneren.

Het moet een oud lokaal zijn, bedenk ik me, en dat geeft toch een zeker gevoel van misplaatste opluchting: ik ben nog steeds op Hogwarts! Iemand moet zich toch zorgen beginnen maken, vraag ik me af terwijl mijn polsen pijnlijk gebrand worden door het ruwe touw. Scorpius of Melanie of Christine of Glenn. En de docenten, die zullen zich afvragen waar ik ben.

"Je bent wakker."
Paniekerig probeer ik mijn hoofd te draaien, richting de stem. Ik weet dat hij me niet zal helpen, maar toch, ik wil hem gewoon zien. Alsof dat de angst al minder erg zal maken. "Die klap was toch hard genoeg," mompelt hij: "Maar je hebt je natuurlijk hevig verzet."
Ik hoor iets over de grond slepen, iets zwaars, en voel een ongekende doodsangst zich van me meester maken.
"Misschien moet ik je gewoon nog eens een ferme tik geven. Wie weet wordt je dan nooit meer wakker."
Ik schreeuw en jammer, smeek voor hem om het niet te doen. Maar wat ik zeg interesseert hem niet. Hij is te laf om zichzelf in het licht te plaatsen en ditmaal hoor ik het geluid van het object voor ik de tweede klap voel, die me opnieuw het bewustzijn doet verliezen.

Melanie Parker pov.

Dit is echt niet normaal, bedenk ik me terwijl Christine mezelf dwingt om te stoppen met nagelbijten. Rose mist nooit een les, en nu is ze al een hele voormiddag afwezig. Ik heb nog geen woord op papier kunnen zetten en Christine ziet er uit alsof ze elk moment in huilen kan uitbarsten van wanhoop.
"We moeten in de middagpauze direct professor Clarke spreken," besluit ik. Christine knikt instemmend: "Ik hoop dat er niets ergs gebeurd is. Stel dat ze ergens verdwaald is in de gangen! Of buiten! Straks zit ze in het Forbidden Forest!" Ik denk aan de droom waarover ze me verteld heeft en zegt: "Dat zou ik betwijfelen." Maar ik had ook niet verwacht dat ze een hele nacht zou weg blijven.

"Malfoy zit jullie al de hele tijd aan te gapen," gromt Glenn, "Wat scheelt er met die zak?" Ik haal mijn schouder op en Christine zegt: "Misschien heeft hij er iets mee te maken!" Ik schud mijn hoofd, want ook al is hij een Slytherin, om direct mensen te gaan beschuldigen gaat ver. Maar het is inderdaad vreemd dat hij ook niet in zijn gewone doen is.

Reacties (4)

  • Afrodisiac

    Snel verder doen hoor XD

    Xx Melaniemens

    1 decennium geleden
  • SamiiMcClout

    Hahaha,, ik heb haar ontvoerd

    Nu is Scorpius van MIJ,, VAN MIJ!!!!!


    Moehahahaha

    Neej dat zou ik nooit doen,,
    Ik zou hem nooit willen laten ongelukig voelen:)


    Ik Hou Van Je Fie :p <3(H)

    XxXx

    1 decennium geleden
  • Boulevard

    snel verder gaan he
    en het is toch niet erg dat ie lang is, dat is toch eens leuk om te lezen
    en het is ook niet erg dat het een kleine foto is k vind het mooi

    1 decennium geleden
  • Dreamcatcher

    jah , hij is nogal redelijk lang hea:Psorry (als je dat erg zou vinden:P)

    sorry dat de foto zo klein is , kzal nog wel eens een andere zoeken(A)

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen